"Gall" (En toda a entrada)

ara de madeira, xeralmente con puño, para levar na man e apoiarse ao camiñar.

Caxato que se utiliza como insignia de mando ou autoridade.

Instrumento alongado e manexable que se emprega para practicar algúns deportes como o golf ou o esquí.

Un dos dous tipos de células receptoras visuais situadas na retina dos vertebrados que conteñen un pigmento fotosensible, a rodopsina.

Un dos máis importantes símbolos de autoridade e honor entre os exipcios e os mesopotámicos.

1. Instrumento prehistórico de óso ou de corno, cun burato ou dous a cada un dos extremos, a miúdo decorado con incisións.

2. Obxecto moble fabricado sobre un fragmento de asta de cervo que presenta unha perforación nun dos extremos, acotío na galla.

ariedade de mazá verde escura que ten forma de bico.

Molusco bivalvo, da familia dos venéridos, de valvas ovadas, sólidas co umbo situado na metade anterior da cuncha e que vive en areas lamacentas ou areosas na zona inframareal no Atlántico e no Mediterráneo.

Peixe mariño, da familia dos esfirénidos, que presenta o corpo alongado, ollos moi grandes, a mandíbula inferior prolongada cara a adiante e aleta caudal profundamente gallada. É de cor gris oliva coa zona ventral arxéntea.

1. Macho das especies da subfamilia dos bovinos, de cabeza grande e maciza, que polo seu carácter agresivo se castra para facelo apto para os labores agrícolas.

2. Carne moi apreciada deste animal.

3. Mamífero ruminante, da familia dos bóvidos, de grandes dimensións con pelame castaño, laúdo e longo ata as patas e grandes cornos.

4. Boi semental.

Crustáceo mariño, da orde dos decadópodos, de cacho groso con forma ovada e superficie pouco rugosa, que posúe pinzas no primeiro par de patas, e é de cor entre rosa e castaña no dorso e tirando a branca no ventre.

betanceiro.

Pobo prerromano da Gallaecia, no convento lucense, que se estableceu en Brigantium.

Muller que, segundo as crenzas populares europeas, ten pauto co demo, do que recibe poder para realizar meigallos ou adiviñar o futuro.

Muller mala que causa dano ou provoca conflitos de maneira intencionada.

bicuda.

Conxunto de medidas inquisitoriais que estaban destinadas a localizar e castigar as persoas sospeitosas de bruxaría.