"Documenta" (En toda a entrada)

Que non está documentado.

Que non ten ou non leva consigo documentos oficiais con que identificarse. Tm s.

1. Documento que acredita un permiso oficial para que alguén poida desenvolver certa actividade.

Permiso para facer algo.

Procedemento administrativo utilizado para a aplicación dos réximes de licenzas de importación, que require a presentación, diante do órgano administrativo pertinente, dunha solicitude con certa documentación como condición previa para efectuar a importación no territorio arancelario do membro importador.

1. Autorización para ausentarse do emprego ou servizo civil ou militar temporalmente.

2. Concesión oficial para a venda ou comercialización de produtos.

3. Concesión feita por un superior a un eclesiástico para exercer o ministerio.

4. Licenza concedida aos militares para eximilos definitivamente das súas obrigas.

5. Autorización concedida polo titular dunha patente a un terceiro para a súa utilización.

6. ...

Relativo ou pertencente a Licia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Licia.

Antiga lingua indoeuropea que se falaba en Licia e que está documentada nalgunhas inscricións.

Relativo ou pertencente aos lígures ou á súa lingua.

Individuo do pobo lígur.

Pobo da costa mediterránea establecido na parte SO da Galia Cisalpina, entre as actuais cidades de Marsella e La Spezia. Despois de longas guerras cos romanos, foron sometidos finalmente na época de Augusto (14 a C).

ariedade lingüística galoitálica de Liguria, documentada en glosas, na onomástica e na toponimia. Presenta trazos dunha lingua preindoeuropea.

neofigurativismo.

Doutrina propugnada en 1912 para enfrontar o idealismo hegeliano e o pragmatismo. Establecía que o coñecemento non é subxectivo e que atinxe á realidade, que é constituída por un conxunto de entidades simples relacionadas entre si diversamente.

Movemento cinematográfico italiano (1945-1952), que se caracterizou por un ton marcadamente realista, dado polo afán de obxectividade documental e de verismo, que se conseguiu coa utilización de actores non profesionais, a rodaxe en escenarios naturais e a exposición dunha temática cotiá das clases populares.

Tendencia da narrativa italiana que comezou a consolidarse cara a 1930 coa esixencia dunha representación analítica, crúa e dramática baseada na insatisfacción da existencia humana.

1. Relativo ou pertencente á orixe dunha cousa.

2. Que é a orixe ou fonte dalgunha cousa copiada ou reproducida.

3. Estado ou situación existencial que moitas relixións supoñen como a propia da humanidade na súa orixe, en contraposición ao seu estado actual.

4. Graza propia do home no estado orixinal, con anterioridade ao pecado orixinal.

1. Que se aparta do común ou do coñecido. Tm s, referido a persoa.

2. Que non imita a outros elementos da súa categoría.

3. Aplícase a calquera obra artística, literaria ou documental feita polo autor, que non sexa copia, imitación nin tradución doutra.

1. ...

Sobre pechado e selado que contén documentación que non se pode ler nin publicar ata unha data determinada.

Aglutinación dos cabelos que forman un verdadeiro feltro onde se atopan parasitos, po e graxa.

1. Xénero xornalístico informativo que consiste no relato, máis ou menos extenso, duns feitos que o reporteiro presenciou ou indagou directamente.

2. Noticia proporcionada por un reporteiro.

Conxunto de fotografías ou película documental sobre algún tema de actualidade.