"CAI" (En toda a entrada)

Acción e efecto de agregar ou agregarse.

Unión histoxenética de células disociadas.

Reunión de individuos dunha mesma especie nun territorio reducido.

Conxunto de sons verticais que, a diferenza do acorde, non están suxeitos a leis harmónicas tradicionais.

Unión ou agrupación de terreos.

Unión dun municipio a outro co que fai linde na súa totalidade ou en parte.

Fase da hemostasia consistente na aglomeración de plaquetas no foco da lesión vascular.

Soster, sen ceder, o peso de algo ou alguén.

Soportar algo que pode ser agobiante ou frustrante.

Ter conta de algo para que non caia.

Manterse de pé.

Defecto ou imposibilidade de falar por afección local dos órganos vocais ou por lesións nerviosas periféricas.

Mudez conxénita que non vai acompañada de xordeira e que desaparece a medida que a criatura se fai grande.

Aplícase ao verso grego ou latino formado por un espondeo, un iambo, unha cesura e dous dáctilos, ou ben por dous dáctilos e dous troqueos. Tm s m, referido a verso.

Aplícase á estrofa grega composta por catro versos soltos: dous decasílabos compostos, un eneasílabo dáctilo e un decasílabo trocaico. Tm s.

1. Persoa que nun centro penitenciario ou prisión preventiva ten ao seu cargo a custodia e seguridade dos presos e a organización do réxime do centro.

2. Funcionario que nas alfándegas ten a misión de gardar e conservar as mercadorías dos almacéns para a percepción do imposto do timbre do estado.

1. Gobernador árabe dunha provincia ou cidade.

2. Castelán ou gobernador dun castelo.

Persoa que, nos ss XIV e XV, nalgúns territorios de réxime señorial ou real, velaba polo cumprimento das ordenanzas de pesca.

Oficio de alcaiote ou alcaiota.

Acto propio dun alcaiote ou dunha alcaiota.