"BASIC" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 53.

      1. Mamífero do xénero Lepus, da familia dos lepóridos, con patas e orellas bastante longas, tendo estas últimas os extremos negros.

      2. Lebre de cor parda amarela cunha zona branca no ventre. Presenta unha franxa clara distintiva na cara, entre os ollos e a parte inferior das meixelas. Atópase unicamente na Península Ibérica.

      3. A maior das lebres presentes na Península Ibérica, que chegou a medir 55,8 cm de corpo e pesar 4,4 Kg. Distribúese pola maior parte de Europa e parte de Asia, con excepción de Escandinavia, norte de Rusia e illas Británicas.

      4. Lebre de pelaxe parda, con tons amarelos no lombo, e branca no ventre. Posúe unha mancha branca na parte posterior das extremidades. Ten hábitos nocturnos e solitarios, e a súa alimentación consiste basicamente en poáceas. É un endemismo ibérico.

    1. Molusco gasterópodo, da familia dos aplísidos, de forma maciza e co dorso moi alto e con dous pregamentos dérmicos do manto que o recobren completamente xunto coa cuncha. Habita sobre rochas cubertas de algas das que se alimenta.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Que habita en lugares lodosos.

      2. Conxunto de animais que habitan no limo do fondo lodoso das augas.

    1. Zancudos pequenos de ribeira que se alimentan basicamente da fauna limícola, corren e voan moi ben e non se paran nas árbores. A maioría teñen o bico longo e delgado.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Inclusión vesicular do citoplasma celular que contén graxa.

    2. Gota constituída basicamente por fosfolípidos e sintetizada no laboratorio, que se emprega como vehículo para introducir moléculas dentro das células ou tecidos, directamente desde o exterior.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Membro do Instituto de Irmáns Maristas da Ensinanza, congregación fundada en 1817 polo sacerdote francés Marcelin Champagnat que ten como finalidade a educación cristiá da xuventude.

    2. Membro do instituto de votos simples nomeado Sociedade de María, fundada en 1824 polo sacerdote francés Jean-Claude Colin cunha finalidade basicamente misioneira.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Facultade de lembrar.

      2. Categoría da memoria que se caracteriza pola retención das aprendizaxes que estiveron encaixadas na estrutura cognoscitiva dun individuo.

      3. Facultade que permite traer á mente fragmentos dun texto, epígrafes ou a súa posición nunha páxina.

    1. Presenza na mente dunha persoa ou cousa do pasado.

    2. Escrito para informar a alguén sobre un asunto de importancia.

      1. Dispositivo ou circuíto que permite a entrada dunha determinada información codificada en sistema binario e que é capaz de rexistrala e de almacenala temporal ou indefinidamente. Caracterízase, de forma xeral, pola súa capacidade (número de bits que pode almacenar) e polo tempo de acceso a unha determinada información.

      2. Memoria de capacidade moito máis grande pero de acceso máis lento que o da memoria principal.

      3. Memoria principal dun ordenador, especialmente cando forma parte da unidade central.

      4. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase ao ácido que posúe un único átomo de hidróxeno substituíble por un metal ou un radical positivo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Comunidade de individuos aos que uns vínculos determinados, basicamente culturais, económicos e unha historia común, lles dan unha fisionomía propia, diferenciada, e unha vontade de organización e proxección autónoma que os leva a querer dotarse de institucións propias, ata que se constitúa o estado.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Órgano do olfacto dos vertebrados, de conformación moi diversa, que consta basicamente de dúas bolsas situadas na parte anterior da cabeza e abertas ao exterior por un ou dous orificios por bolsa. Formada polas cartilaxes, músculos e pel, está tapizada interiormente por unha porción da mucosa pituitaria.

      2. Elemento aguzado de certas cousas que ten forma semellante ao nariz humano.

    1. Sentido do olfacto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conxunto de deformacións que afecta a un oróxeno xa formado e que consisten, basicamente, en fracturas verticais.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Estilo musical basicamente instrumental que apareceu en EE UU na metade de 1980, e que persegue un ambiente pracenteiro a través de cadencias pausadas e da sinxeleza da melodía.

    2. Conxunto de movementos espirituais e relixiosos que xurdiron en Occidente entre a clase media e alta que propagaban unha nova conciencia fronte ás crises de supervivencia que ameazaban a humanidade.

    VER O DETALLE DO TERMO