"Auta" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 58.

    1. Que existiu noutros tempos e que conservou a súa forma primitiva convertido en pedra nos elementos da codia terrestre. Tamén se consideran fósiles as pegadas dos organismos ou impresións climatolóxicas. Tm s m, referido a organismo.

    2. Que é anticuado. Tm s.

    3. Elemento arqueolóxico que serve de pauta ou guía para identificar e datar unha etapa histórica.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Instrumento aerófono, con embocadura de bisel, que ten forma de tubo cilíndrico.

      2. Familia de instrumentos aerófonos que se caracterizan por producir o son mediante un bisel situado na súa embocadura.

      3. Instrumento aerófono que consiste nun conxunto de tubos dispostos en fila que se poden facer soar de maneira sucesiva desprazando os seus buratos diante da boca.

    1. Xogos de órgano, de tubos abertos e amplos e dunha sonoridade doce, similares aos da frauta.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Instrumento aerófono da familia das frautas, de tamaño máis reducido ca a frauta, que soa unha oitava máis alta. OBS: Tamén se denomina pícolo ou oitavino.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Músico que toca a frauta.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Orquestra do sueste asiático que está formada por xilófonos metálicos ou de madeira, campás ou gongs metálicos, unhas variedades de frautas e violíns de dúas cordas.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Indicar a alguén o camiño que debe seguir.

      2. Conducir a alguén por algún lugar.

    1. Orientar a alguén mediante consellos.

    2. Conducir un vehículo. Tm abs.

    3. Levar un cabo de manobra polos sitios por onde debe pasar.

    4. Posuír alguén todas as facultades mentais.

    5. Orientarse a través de algo que se toma como guía ou referencia.

    6. Ser obediente.

    7. Comportarse alguén con sensatez e prudencia.

    8. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Tendencia ou principio fundamental da interpretación filosófica que asigna ás ideas, ao ideal e ao espírito, unha posición dominante no conxunto do ser e reduce a existencia ao pensamento.

      2. Conxunto de pensadores que marcaron a pauta na filosofía alemá entre 1790 e 1850, e que teñen como precedente a I. Kant.

      3. Doutrina de Platón que atribúe ás ideas, modelos perfectos e divinos, unha existencia en si mesmas. Considera que os obxectos do mundo sensible son copias das ideas.

      1. Tendencia a idealizar a realidade.

      2. Tendencia a comportarse máis por ideais que por consideracións prácticas.

      3. Tendencia que afirma que a finalidade da arte é reflectir as esencias ou perfeccións arquetípicas, ten que crear un mundo ideal e non repetir a realidade continxente.

      4. Doutrina moral segundo a que o home ten que obrar por un ideal, que afirma a liberdade contra a necesidade moral e que comporta a aceptación duns principios morais, segundo unha escala de valores, en que o universal destaca sobre o particular.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acción e efecto de incautar.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Apoderarse as autoridades dos bens ou propiedades dunha persoa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que non ten cautela. Tm s.

    2. Que non ten malicia. Tm s.

    VER O DETALLE DO TERMO