"Alva" (En toda a entrada)

Cheiro repugnante que despiden algúns animais salvaxes ou domésticos.

Sabor a bravo que se nota nalgunhas carnes.

Mamífero ruminante do xénero Bubalus ou Syncerus, da subfamilia dos bovinos. Teñen o corpo groso e a cola longa rematada nun pincel de pelos, e presentan cornos longos e anchos na base.

Búfalo non domesticable que está considerado como un dos animais máis perigosos de África.

anoa.

Búfalo que habita, en estado salvaxe, nas zonas pantanosas da India, Sri Lanka e L de Bengala. Existen formas domesticadas.

1. Mamífero, da familia dos équidos, herbívoro e gregario, de tamaño grande e extremidades longas, que só presenta un dedo desenvolvido, que está recuberto por un pezuño ou casco.

2. Cabalo empregado para a carga ou o transporte.

3. Cabalo que vive en estado salvaxe.

4. Raza de cabalos autóctonos de Galicia que presenta individuos de corta alzada, de cor castaña, e a crina e a cola xeralmente negras.

5. Cabalo que é de máis cores ca unha.

1. Figura que representa un cabalo.

2. Cada unha das catro pezas do xogo do xadrez, dúas brancas e dúas negras, que teñen a figura da cabeza dun cabalo. Segue un movemento en forma de L e pode saltar por riba doutras pezas.

3. Carta da baralla que pertence a cada un dos catro paus que ten pintado un home a cabalo e que está marcada co número once.

...

Femia do can.

Moeda antiga de cobre de cinco céntimos.

1. Molusco bivalvo comestible, da familia dos escrobiculáridos, que presenta valvas finas, ovais e planas, de cor agrisada e amarela, con sucos concéntricos e irregulares na superficie.

2. aroliña.

Eiruga de certas bolboretas e coleópteros que constitúen pragas para os cultivos.

Insecto, da orde dos dermápteros, que está constituída por moitas especies de corpo alongado, de cor castaña escura, e co abdome rematado en dous apéndices semellantes a unhas pinzas.

Muller mala e de xenio moi vivo.

Parte da cabeza que non ten pelo.

Parte dun tecido ou dunha pel que non ten pelo ou peluxe.

Terreo sen vexetación.

Zona de lise ou de inhibición do crecemento provocada pola infección dunha partícula viral sobre unha capa de células hospedeiras.

Situación dolorosa, seguida de penas e aflicións.

Cruceiro ou capela dedicados á Crucifixión e situados sobre un outeiro ou sobre unha elevación artificial do terreo, a miúdo preto dunha poboación, onde os cristiáns van facer o viacrucis ou lembrar a Paixón, especialmente en tempo de Coresma ou nos días de Semana Santa.

Representación da Crucifixión realizada con técnica pesebrista durante a Semana Santa.

Que sufriu unha caída do pelo. Tm s.

Que non ten vexetación.