"xuíz" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 292.

  • Facultade mental que permite falar e actuar con bo xuízo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acto do tribunal competente para o coñecemento dunha causa, unha vez concluído o sumario, dándoa por acabada antes do xuízo oral.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Expresión que significa ‘baixo o xuíz’, usada para indicar problemas aínda non resoltos ou opinións aínda discutidas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que é breve e sucinto.

    2. Aplícase a certos xuízos que se tramitan rapidamente.

    3. Conxunto de actuacións que practica o xuíz de instrución para esclarecer os feitos e determinar os responsables.

    4. Resumo de algo que se desenvolve a continuación.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Prohibición máxica dun ámbito cultural determinado que designa todo aquilo que non pertence ao seu uso cotián e que está considerado sagrado.

      2. Prohibición convencional que se basea en prexuízos ou conveniencias sociais.

      3. Cousa sobre a que recae esa prohibición.

      1. Que ten carácter sagrado e está sometido a prohibición.

      2. Que está prohibido por prexuízos sociais. OBS: Como adxectivo é invariable no xénero e vai posposto ao substantivo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Xuíz especial competente nas cuestións litigosas entre mercadores estranxeiros na xurisdición mercantil visigótica.

    2. Oficial que se encarga de recadar o telonio.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Habilidade para actuar con coidado, precaución e bo xuízo.

    2. Control ou dominio que ten un de si mesmo e das propias accións.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Facer que alguén perda o xuízo.

    2. Facer perder a paciencia a alguén.

    3. Sentir unha forte afección por algo ou alguén.

    4. Perder o xuízo.

    5. Perder transitoriamente a paciencia ou a serenidade.

    6. Sentir un gran desexo por algo ou alguén.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Trastorno psicolóxico en que a persoa perde o xuízo.

    2. Estado dunha persoa que sofre este trastorno.

    3. Dito ou feito propio dunha persoa que perdeu o xuízo.

    4. Actitude propia da persoa que obra impulsivamente e sen reflexionar.

    5. Actitude de quen demostra un excesivo gusto por algo ou por alguén.

    6. Calidade daquilo que non responde á razón.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao universo.

    2. Que se estende a todo o mundo e a todos os homes.

    3. Aplícase ao xuízo ou proposición que comprende a totalidade dos individuos dunha mesma clase. Tm s m.

    4. Aplícase á ferramenta de uso múltiple que pode ser empregada indistintamente para diversas funcións.

    5. Herdeiro de todos os bens e dereitos do testador.

    VER O DETALLE DO TERMO