"Cide" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ás lecideáceas.

Lique da familia das lecideáceas.

Familia de liques, da orde das lecanorais, que comprende liques crustáceos con apotecios sen marxe hialina.

Relativo ou pertencente aos lenca.

Individuo do grupo de pobos lenca.

Grupo de pobos indíxenas de América Central, que habitan nas rexións central e occidental de Honduras e que se estenden pola costa do Pacífico, desde o golfo de Fonseca, ata o río Lempa, ao NL do Salvador e ao SO de Guatemala.

Anaco de terreo que está delimitado por accidentes naturais.

Espazo que queda no teito ou no chan entre dúas viguetas.

Carnívoro, da familia dos félidos, de gran tamaño, membros robustos e esbeltos e fortes zarpas. Presenta cabeza grande, orellas pequenas, cabeiros moi desenvolvidos e rabo delgado. A pel é de cor ocre, de tonalidade variable, e a crina máis escura. A femia é de menor tamaño, de pelaxe máis clara e non presenta guedellas. O león desenvolve costumes crepusculares, caza preto dos bebedoiros e aliméntase principalmente de animais herbívoros.

1. Tema iconográfico moi corrente desde a Antigüidade. Aparece na representación de cazarías e nas tumbas reais occidentais, aos pés das figuras xacentes dos reis como símbolo do poder.

2. Figura de león no tetramorfo que simboliza ao evanxelista Marcos, que ten a súa orixe na visión do profeta Ecequiel narrada no seu libro.

3. Figura heráldica que se representa coas gadoupas levantadas, a destra alta, a sinistra un pouco máis baixa. A súa posición habitual é a de rampante.

Símbolo da potencia do Reino de Xudá. Como título foi referido ao negus de Etiopia.

Carnívoro pinípedo da familia dos otáridos, de gran tamaño, que presenta corpo fusiforme e coas patas posteriores rematadas en aletas. Habitan no mar aberto formando manadas de moitos individuos e en época reprodutiva acércanse ás costas onde acaparan o maior número de femias formando haréns.

1. Relativo ou pertencente a León ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de León.

1. Relativo ou pertencente ao leonés.

2. Lingua hispánica que se estendía polo antigo reino de León, desde Asturias ata Badajoz, e que aínda se fala no occidente de Cantabria, parte das provincias de León, Zamora, Salamanca e norte de Cáceres.

Relativo ou pertencente a Letonia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Letonia.

Lingua báltica que se fala en Letonia, está dividida nas variedades dialectais oriental, central, que é a base da lingua literaria, e  occidental.

1. Cada un dos signos que representan os sons dunha lingua.

2. Modo particular de escribir dun individuo, ou que se emprega nun país ou nunha época. Así, fálase de letra visigótica, uncial, cursiva ou itálica, caligráfica ou notarial.

3. Letra maiúscula escrita á man que imita os trazos das letras impresas.

Grupo de palabras que forman un texto, en oposición ao contido.

Conxunto de palabras ás que se lles pon música para ser cantadas.

Comunicación escrita que se dirixe a unha persoa ausente.

Peza fundida de metal de forma prismática rectangular, cunha grafía gravada na súa base, ou calquera outro tipo de representación gráfica, que se emprega para imprimir nun papel.

1. Ámbito cultural en que predomina o cultivo das disciplinas humanísticas, sobre todo a literatura.

2. ...

1. Parte extrema, punta, onde remata un territorio, unha extensión ou un período de tempo.

2. Liña, momento ou lugar que sinala a separación entre dúas cousas.

Punto no que ten o inicio ou o final un período.

Punto do que non se debe ou non se pode pasar.

Limiar máximo dunha magnitude física.

1. alor ao que tende a variable dependente da función cando a variable independente tende ao valor do punto en cuestión.

2. alor ao que se achega unha sucesión.

Incidencia a partir da que se pode considerar que un proceso epidémico está en curso.

Limitar un terreo ou unha propiedade con outra ou con outro accidente do terreo.

Estar unha cousa moi próxima a outra.