"Guas" (En toda a entrada)

Estudo baseado na clasificación de tipos.

1. Estudo dos tipos ou modelos.

2. Clasificación dos obxectos ou fenómenos artísticos en esquemas xenéricos ou tipos, de acordo con certas analoxías formais ou funcionais establecidas.

Interpretación bíblico-teolóxica baseada na correlación de tipos e antitipos.

Sistema de clasificación de individuos en tipos físicos ou psicolóxicos.

Descrición e clasificación das linguas en función de certos caracteres escollidos previamente e das afinidades que resultan.

Relativo ou pertencente á tipoloxía.

Analoxía que presentan dúas ou máis linguas segundo a súa estrutura gramatical en calquera dos seus niveis.

1. Construción cilíndrica ou prismática, máis alta que ancha, illada ou sobresaíndo dunha edificación, con función defensiva na Idade Antiga e na Idade Media.

2. Construción situada en Shinan (Babilonia) e levantada polos descendentes de Noé, que pretendían que alcanzase o ceo, feito de soberbia que provocou a ira de Iavé, que interrompeu a construción e lles confundiu as linguas.

3. Construción feita nun aeroporto desde a que se regula o tránsito dos avións.

4. torre da homenaxe.

Construción de material xeralmente metálico e de sección cuadrangular destinada a facer de soporte ao conxunto de condutores dunha liña aérea de alta tensión mediante os illadores correspondentes.

Cada unha das catro pezas do xogo do xadrez, dúas brancas e dúas negras, que ao inicio da partida están situadas nas cuadrículas correspondentes aos catro ángulos do taboleiro.

Artefacto de guerra antigo en forma de torre, destinado a transportar guerreiros atacantes.

1. Cesamento temporal de hostilidades entre inimigos que están en guerra, por convenio dos xefes de estado ou dos seus delegados.

2. Institución medieval que prescribía uns días determinados do ano durante os que estaban prohibidas as loitas armadas.

Cesamento temporal dun traballo, dunha actividade ou dun sufrimento.

Figura formada ao unir tres puntos non aliñados con tres segmentos de liña recta.

ferriños.

Triángulo esférico determinado sobre a esfera terrestre que ten por vértices o polo (P), o cénit (Z) e o astro (A).

Representación gráfica do sistema vocálico de linguas que ofrece unha soa vogal no grao de máxima abertura.

Que está escrito en tres linguas.

Que fala tres linguas.

Relativo ou pertencente ao pobo tungús ou ás súas linguas.

Individuo do pobo tungús.

Pobo de raza mongoloide diseminado por un amplo territorio entre os Urais, o océano Pacífico, o océano Ártico e a fronteira de China.

Grupo de linguas altaicas que se falan nos territorios da República de Iacutia e do okrug autónomo de Evenki.

1. Relativo ou pertencente a Turquía, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Turquía.

1. Relativo ou pertencente ao pobo turco.

2. Individuo do pobo turco.

3. Grupo de pobos asiáticos con orixe na cordilleira do Altai que se islamizaron no s VIII, e a comezos do s XIII os mongois instaláronse no seu territorio. Constitúen a maioría da poboación de Turquía.

1. Lingua turca sudoccidental que se fala en gran parte de Turquía e en minorías importantes en Chipre, Balcáns, Siria e Iraq.

2. Grupo de linguas altaicas que se falan nunha extensa zona desde Turquía ata Siberia.

...