"uto" (En toda a entrada)

Edificio que está destinado á representación de obras dramáticas ou musicais.

Arte de representar unha obra teatral.

1. Xénero literario dramático.

2. Conxunto das obras dramáticas dun autor, dunha época ou dun pobo.

Lugar onde se desenvolve un acontecemento.

Acción de carácter esaxerado ou espectacular que se fai para impresionar.

Tendencia ideolóxica e política favorable ao poder temporal do papa.

Doutrina que outorga especial importancia ao temporal ou mundano.

Ciencia que trata de Deus, a súa natureza, os seus atributos e a súa relación co mundo.

Doutrina relixiosa referente a Deus ou ao divino.

Que está ou constitúe o final de algo.

Que sofre unha enfermidade incurable e está na última fase.

Conxunto de instalacións situadas no extremo dun oleoduto.

borne.

Calquera elemento periférico de entrada e de saída que permite servirse a distancia dun ordenador.

Cada un dos extremos dunha liña de transporte público.

Lugar dun porto, aeroporto ou estación onde os viaxantes desembarcan ou agardan para embarcar.

Rama da física que utiliza a mecánica estatística para estudar o comportamento macroscópico da materia.

Principios que determinan a natureza e límites dos procesos termodinámicos nos que o principio cero indica que dous sistemas en contacto tenden a alcanzar o equilibrio entre si. O primeiro principio é a lei da conservación da enerxía; o segundo principio, a entropía aumenta ou permanece constante; e o terceiro indica que no cero absoluto a variación da entropía tende a cero.

Terceiro planeta do sistema solar, atendendo á súa proximidade ao Sol, cuxo período de translación é de 365,26 días e o de rotación é de 23 h 56 minutos, medido en tempo solar. O globo da Terra é aplanado nos polos e o seu raio polar é de 6.356 km, mentres que o ecuatorial é de 6.378 km. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Parte sólida da superficie terrestre, en contraposición ao aire e á auga.

1. Porción da superficie da Terra considerada nela mesma ou como pertencente a un individuo ou pobo.

2. Zona xeográfica con límites naturais precisos e caracteres culturais, históricos e xeográficos comúns.

3. Terra de Canaán ou Palestina, que Deus prometeu a Abraham e á que foron conducidos os hebreos por Moisés despois da escravitude de Exipto.

Solo vexetal, material da cortiza terrestre destinado a ser aproveitado pola agricultura.

1. Superficie de terra que comprende unha xurisdición.

2. Conxunto de medidas e actuacións públicas que se ocupan da presenza, distribución e disposición do territorio.

Área que un organismo defende fronte a outros membros da súa propia especie ou de especies diferentes.

Porción de territorio nacional ou estatal que goza dun estatuto de autonomía.

Espazo tridimensional en que o estado exerce con titularidade exclusiva o seu poder soberano.

Zona que, tendo deixado de formar parte dun determinado estado soberano, non foi anexada aínda a ningún outro nin constitúe o territorio dun novo estado independente.