"ELAS" (En toda a entrada)

Planta herbácea bienal, da familia das apiáceas, de follas bipinnatisectas, con flores brancas ou rosas, dispostas en umbelas compostas e de froitos aculeados en aquenio.

Raíz comestible da planta do mesmo nome que ten forma fusiforme, consistencia dura, pero zumenta e cor alaranxada.

Parte do espazo que se observa desde a superficie terrestre, en forma de cúpula, en que se inclúen o Sol, a Lúa e as estrelas.

1. Lugar que se considera como a morada de Deus e dos benaventurados.

2. Deus mesmo.

padal.

1. Arte de fabricar obxectos con materiais terrosos cocidos.

2. Cerámica neolítica feita a man que ten formas sinxelas decoradas con liñas que forman bandas.

3. Técnica de decoración cerámica en que as cores se separan por liñas realizadas cunha mestura de manganeso e materia graxa.

4. Cerámica prehistórica que se caracteriza por impresións de cordas ao redor do colo e da barriga dos vasos ou ben por incisións fondas imitando cordóns.

5. Decoración da cerámica grega que se caracteriza polas escenas con figuras pintadas en negro sobre fondo vermello.

6. Decoración da cerámica grega que se caracteriza pola representación de escenas con figuras pintadas en vermello sobre fondo negro.

Cada un dos obxectos que se elaboran mediante a arte da cerámica.

Árbore do xénero Prunus, da familia das rosáceas, con follas ovadas de bordo serrado, flores brancas que se dispoñen en umbelas e os froitos, as cereixas, son drupas esféricas de cor desde amarela ata moura.

guindeira.

Cerdeira, da familia das rosáceas, de cortiza lisa e cor acastañada escura cun cheiro ácido característico. As cereixas teñen cor negra e sabor agridoce.

Cerdeira de cortiza lisa, anelada e de cor rubia e flores brancas sobre longos pedúnculos agrupadas en inflorescencias axilares en umbela. Os seus froitos son de cor vermella escura e de superficie lisa.

Cerdeira con follas de cor do cobre e flores rosadas que dan lugar a cereixas de cor negra.

Encaixar por completo algo que se abre no seu marco ou oco correspondente. Tm v i.

Xuntar dúas partes do corpo ou dalgunha cousa articulada por un extremo para que desapareza a súa abertura.

Poñer a peza que tapa un obxecto.

Asegurar cun mecanismo adecuado algo para impedir que se abra.

1. Delimitar un lugar de tal modo que quede separado do que o rodea.

2. Estar algo ou alguén incomunicando un recinto, un edificio ou outro lugar co exterior ou impedindo o paso de algo.

Interromper definitiva ou temporalmente a actividade de algo.

Dar por rematado e establecido un trato ou un asunto.

Rematar un traballo ou realizar a última tarefa del.

...

Aplícase a cada un dos soldados da garda chamberga e ás pezas que formaban o seu uniforme.

1. Casaca militar en que o propio forro formaba as lapelas e as dobras das mangas.

2. Sombreiro que se emprega pola garda chamberga.

3. Rexemento creado en Madrid por Mariana de Austria (1669) con funcións de garda real.

Moeda de prata catalana do s XVIII.