"Oia" (En toda a entrada)

Apoiar unha cousa ou unha parte do corpo en posición inclinada sobre algo.

Pórse alguén nun sitio para descansar, pero de forma inclinada e non totalmente horizontal.

Aparello de pesca, constituído por un tecido con nós finos que forman un retículo cadrado ou romboidal, que se emprega para pescar.

Tecido feito con diversos materiais que se entrelaza ao xeito do aparello de pesca e que ten diversos usos.

1. Conxunto de elementos ou instalacións que se comunican e entrelazan entre si.

2. Entrecruzamento que presentan certas estruturas anatómicas como as fibras, os nervios ou os vasos.

3. Estrutura interna que presentan certas substancias, con forma de rede tridimensional e na que os nós son ocupados polos átomos.

4. Superficie transparente ou reflectora na que se grava un conxunto de estrías ou trazos rectilíneos, idénticos, paralelos e equidistantes, que se emprega xeralmente como sistema dispersor de radiación policromática.

5. Conxunto de cursos de auga xerarquizados que inclúe os ríos, os seus afluentes e os tributarios destes.

6. Rede informática que permite a conexión sen liñas telefónicas de varios ordenadores e terminais da rede pública.

Grupo de persoas dunha organización que levan a cabo algunha acción, xeralmente secreta ou ilegal.

...

Acción de regar.

Acción de regar que se fai dunha soa vez.

Técnica máis antiga de rega en que a auga circula ao aire libre pola superficie do terreo.

Técnica de rega en que a auga se distribúe a pouca presión a través duns orificios practicados nas canles que poden estar suspendidas ou apoiadas sobre o mesmo chan.

Técnica de rega que consiste en dispersar a auga en forma de chuvia mediante aspersores.

Táboa lateral que tiñan antigamente as camas.

Bordo lateral da cama.

Respaldo do escano da cociña ou o propio escano.

Cada un dos laterais dun asento destinados a apoiar os brazos.

Pegada que deixa unha roda.

Peza de ferro ou madeira que atravesa interiormente o mión e asegura as cambas do carro.

1. Calidade da persoa que cumpre coas súas obrigas.

2. Responsabilidade considerada, en diversos pobos e relixións históricas, como característica propia e exclusiva da colectividade, de xeito que as faltas cometidas por unha xeración son imputables ás posteriores e poden ser castigadas en calquera dos seus membros ou no mesmo grupo como conxunto.

1. Capacidade que ten todo suxeito activo de dereito de coñecer e de aceptar as consecuencias dun acto propio consciente e libre.

2. Obriga que se ten de responder dos danos ou prexuízos causados.

3. Capacidade que, en réximes democráticos, teñen as cámaras lexislativas de esixirlles aos membros do poder executivo a responsabilidade dos seus actos.

Situación de alguén que está ao cargo ou baixo as ordes de algo ou alguén.

Obriga moral de render contas por algo.

Pau, cana ou bastón que se introduce verticalmente na terra ao lado dunha planta para sostela.

Estaca que soporta e apoia unha trabe ou outro obxecto.

Escada formada por un pau forte e groso con banzos aos lados.