"Guas" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao románico.

Aplícase ao primeiro estilo europeo do Occidente cristián medieval, que se practicou durante os ss XI, XII e XIII, e que afectou a todas as artes, e que se caracterizou en arquitectura por presentar muros macizos, arco de medio punto, bóveda de canón, ábsidas semicirculares cubertas con bóveda de pedra e planta de cruz latina.Tm sm.

Conxunto de linguas derivadas do latín vulgar, como o galego, o portugués, o asturleonés, o castelán, o aragonés, o catalán, o occitano, o francés, o italiano, o romanche e o romanés.

Relativo ou pertencente ao Sáhara, aos seus habitantes ou ás súas linguas.

Natural ou habitante do Sáhara.

Grupo de linguas faladas no Chad (kanuri) e no NO de Nixeria (teda e zaghawa).

Relativo ou pertencente aos salish ou ás súas linguas.

Individuo do grupo de tribos salish.

Grupo de tribos que se estenden pola costa NO de Canadá e EE UU, e que chegan polo N ata o nacemento do río Frazer e ata as pradarías da conca alta do Missouri polo S.

Grupo de linguas amerindias faladas desde as Montañas da Costa ata a Columbia Británica.

1. Pobo uraloaltaico, disperso pola tundra occidental, desde o río Pecora ata o río Katanga, que se agrupa en tribos, con familias de tipo patriarcal, rexidas por un xefe e pola autoridade espiritual do xamán.

2. Grupo de linguas uralianas que se estendeu por Siberia occidental e pola costa ártica da Rusia Europea.

3. Relativo ou pertencente ao pobo samoiedo, aos seus habitantes ou ás súas linguas.

4. Individuo do pobo samoiedo.

Raza de cans criados en Siberia polo pobo homónimo, onde se utiliza como animal de tiro, de compañía, ou como can de pastor de renos.

1. Relativo ou pertencente ao pobo san ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo san.

3. Pobo de África sudoccidental de raza khoisánida, que se viu reducido a un pequeno número de individuos acantoados nas zonas máis inhóspitas.

4. Conxunto de linguas do grupo khoisan faladas polos sans.

1. Relativo ou pertencente á subraza san.

2. Individuo da subraza san.

3. Subraza ou grupo de poboacións de raza khoisánida formada por individuos mesocéfalos de estatura baixa, que presentan o nariz máis ancho e chato, a esteatopixia menos marcada e os ollos menos oblicuos ca os khoisánidos.

1. Relativo ou pertencente a Saxonia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Saxonia.

3. Lingua falada en Saxonia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo saxón.

2. Individuo do pobo saxón.

3. Pobo xermánico procedente de Xutlandia que, a finais do s III, se estendeu ao S do río Elba e que, entre o s III e V, se desprazou a Francia e Inglaterra.

4. Grupo de linguas xermánico-occidentais orixinarias das ribeiras do Elba, que se difundiron pola Alemaña noroccidental e pola ribeira do Támesis, dando lugar ao anglosaxón.

Relativo ou pertencente aos semitas ou ás linguas semíticas.

Grupo de linguas afroasiáticas, comoposto entre outras polo hebreo, arameo, sirio, árabe, tigriña, tigré e maltés que falan os pobos semitas.