"Sar" (En toda a entrada)

Utilizar algo como compoñente.

Empregar algo para un propósito, normalmente para o que foi feito.

Obter beneficio de algo.

Ter hábito de utilizar algo.

1. Acción de usar unha cousa.

2. Utilización habitual que os falantes fan da súa lingua.

Finalidade ou función dunha cousa.

1. Acción de facer algo habitualmente.

2. Maneira de obrar que é característica dunha persoa, dun grupo, dun tempo ou dun país, e que co tempo dá lugar ao costume.

3. Forma do dereito consuetudinario inicial, que adoita convivir como supletorio con algunhas leis escritas.

Usar algo como compoñente.

Empregar algo para un propósito, normalmente para o que foi feito.

Obter beneficio de algo.

Sacar proveito de alguén para os propios intereses, normalmente mediante engano.

Atravesar un río ou corrente de auga a pé, en cabalaría ou nun vehículo, polo lugar menos fondo do seu curso.

Superar ou resolver unha dificultade.

Pasar a vida sen traballar e sen preocuparse de nada.

Andar dun lado para outro sen ter unha vivenda fixa.

Feito de non estar ocupado en nada, sobre todo por falta de vontade.

Falta de ganas, interese ou vontade para realizar unha actividade ou traballo que requira algún esforzo.

Estoxo da folla dunha espada, dunha daga, dun puñal e doutras armas, e de certos instrumentos cortantes ou aguzadas.

Envoltura membranosa e laminar que cobre as sementes de certas plantas como as fabáceas.

Dobrez no bordo dunha peza de roupa, por onde se fai pasar unha fita ou unha goma.

Estrutura anatómica, máis ou menos tubular, que envolve totalmente ou parcialmente un órgano.

Que reúne as condicións necesarias para ser tido en consideración e ser aceptado.

Que reúne as condicións precisas para ser legal.

1. Relativo ou pertencente ao pobo vándalo.

2. Individuo do pobo vándalo.

3. Pobo xermánico, orixinario de Escandinavia. Belisario destruíu o seu reino e incorporou os territorios ao Imperio Romano de Oriente (534).

Aplícase á persoa que realiza actos vandálicos. Tm s.