"Post" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 2693.

  • Composto isómero que consiste nun anel de piridina en que un dos átomos de hidróxeno está substituído por un radical metilo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á piezoelectricidade.

    2. Fenómeno característico de certos cristais, que consiste na aparición de cargas eléctricas ou dunha diferenza de potencial entre as súas caras opostas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘nádega’, ‘parte posterior’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Planta herbácea perenne, da familia das rosáceas, de follas pinnaticompostas, flores apétalas, verdosas ou pardas, agrupadas en glomérulos, e froitos en aquenio.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Árbore monoica da familia das pináceas, casuarináceas e araucáceas, que presenta as follas aciculares, reunidas en grupos.

      2. Árbore, da familia das pináceas, que presenta a cortiza áspera, as acículas en parellas e as piñas de cor parda cun escudo prominente nas escamas.

      3. Árbore, da familia das pináceas, que presenta as acículas verdes claras, dispostas en grupos de tres, moi longas e caídas.

      4. Árbore, da familia das pináceas, natural dos Alpes e dos Cárpatos, moi apreciado pola súa madeira sen vetas.

      5. Árbore, da familia das casuarináceas, que ten as ramas delgadas, as follas escuamiformes dispostas en verticilos e coas inflorescencias masculinas en forma de espigas colgantes e as femininas dispostas formando conos globosos.

      6. Árbore, da familia das pináceas, que presenta as acículas dispostas en grupos de tres e os conos disimétricos coas sementes aladas.

      7. Árbore, da familia das pináceas, que presenta acículas dispostas en grupos de tres e piñóns grandes e con ás curtas.

      8. Árbore, da familia das pináceas, que presenta acículas curtas e agrupadas en parellas.

    1. Alga, da clase das feófitas, que presenta consistencia coriácea, vesículas aeríferas tabicadas, receptáculos dispostos nos extremos dos eixes e un disco basal para a fixación sobre as rochas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Folíolo dunha folla pinnaticomposta.

    2. Segmento dunha folla pinnatisecta.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. pinnaticomposto.

    2. pinnatinervio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase á folla composta por folíolos dispostos nos dous lados da raque.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Pequena placa metálica que se dispón verticalmente no extremo de determinados instrumentos astronómicos ou topográficos, para efectuar aliñacións ou medir ángulos.

    2. Folíolo dunha folla dúas ou máis veces pinnaticomposta.

    3. Parte destacada dunha aleta, que está situada entre as aletas anais e dorsais.

    4. Apéndice de consistencia branda que está situado sobre cada un dos aneis dos brazos dos crinoideos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Instrumento que consiste en dous brazos, soldados ou articulados por un dos seus extremos, que permite agarrar ou suxeitar algo.

    2. Peza dura, móbil e oposta, situada normalmente no extremo das patas anteriores dalgúns crustáceos, que lles serven como órganos de presión.

    3. Especie de dobra que se cose nunha peza de roupa para diminuír a súa amplitude.

    4. Utensilio que se compón de dous brazos, articulados ou unidos por un dos seus extremos, que se emprega para suxeitar ou coller cousas pequenas.

    VER O DETALLE DO TERMO