"ECU" (En toda a entrada)

Acción e efecto de tensar.

Estado mental de inquietude motivado pola presenza de estímulos de intensidade moi alta.

Desacordo nas relacións entre persoas ou grupos.

1. Presión que exerce un líquido ou un gas dentro do corpo.

2. Resistencia que ofrecen as paredes dun continente á presión dun líquido ou dun gas que contén.

Calidade das articulacións tónicas que distingue o momento articulatorio culminante nunha palabra, nunha sílaba ou nun fonema.

1. Estado do corpo que experimenta as forzas que o manteñen tenso ou lle impiden contraerse.

2. Resultado das forzas elásticas que, na masa dun corpo, equilibran os esforzos externos que tenden a alongalo.

...

Acción de tentar.

Propósito e comezo de execución dun delito que non chega a realizarse por circunstancias independentes da vontade do culpable.

Conxunto ordenado de ideas, independentes da realidade práctica, que tratan de explicar un fenómeno.

Conxunto de coñecementos completo e sistemático sobre unha materia, arte ou ciencia.

Teoría segundo a que todos os elementos químicos están constituídos por átomos, que permanecen indivisibles durante as reaccións químicas, e que teñen unha serie de propiedades, como a masa atómica, que é característica de cada elemento. Se dous ou máis elementos se combinan, o composto resultante está formado por átomos dos elementos reaccionantes, onde a molécula é a cantidade mínima dun composto, que ten que estar constituída, como mínimo, por un átomo de cada un dos elementos que a orixinan.

Teoría segundo a que todo o efecto da supercondutividade resulta dunha pequena forza de atracción entre unha parella de electróns con enerxías case iguais (parellas de Cooper). Os electróns libres repélense mutuamente, pero a repulsión está reducida considerablamente por mor do apantallamento dos outros electróns.

Teoría que explica as propiedades das solucións acuosas de electrólitos fortes, admitindo que están completamente disociados en ións e que as desviacións observadas respecto ao comportamento previsto pola ecuación de Arrhenius proveñen das súas interaccións electrostáticas.

Teoría segundo a que o dilema que presentaba a existencia de solucións correspondentes a estados de enerxía negativos, carentes de significación física, pode resolverse postulando que o oco está ocupado por positróns.

Teoría que considera a superficie da Terra como un sistema integrado, en que os organismos vivos e os factores xeolóxicos e climáticos están interrelacionados e se inflúen mutuamente. OBS: Tamén se denomina hipótese de Gaia.

Teoría segundo a que cando un metal ou calquera substancia se disocia en ións ou se somerxe nun disolvente se crea unha diferenza de potencial entre o disolvente e a parte de metal ou substancia que aínda non se disolveu.

Teoría, enunciada co fin de atopar unha formulación que satisfixese a experiencia na radiación dun corpo negro, segundo a que calquera sistema físico en que a coordenada que o caracteriza efectúe oscilacións harmónicas simples, soamente pode ter unha enerxía total E que satisfaga a relación E=nhv, onde n é un enteiro (dito número cuántico), h a constante de Planck e v a frecuencia de oscilación.

Teoría da física dos reactores nucleares, segundo a que o intervalo de enerxía en que evolucionan os neutróns se descompón nun determinado número de bandas de características definidas, o que simplifica o estudo do fluxo neutrónico.

...

Relativo ou pertencente aos teredínidos.

Molusco da familia dos teredínidos.

Familia de moluscos lamelibranquios alongados, vermiformes e recubertos por dúas valvas rotas polos extremos.

Momento final en que algo remata.

Período de tempo determinado para a realización dalgunha cousa.

Porción dun territorio limitada por propiedade ou xurisdición, especialmente territorio que forma a xurisdición dun concello.

1. Elementos dun todo co que gardan relación.

2. Elemento que aparece nunha expresión matemática.

3. Termo que, nun polinomio ou nunha ecuación, non afecta a ningunha incógnita.

ocábulo propio dunha ciencia ou disciplina determinada.

Lugar que unha cousa ocupa nunha enumeración, segundo o nivel de importancia ou a consideración que se lle atribúa.

Condicións ou circunstancias en que se establece un acordo.

...

Rexistro das variacións da temperatura.

Sistema de sensibilización de emulsións fotográficas especiais, por radiacións de baixa frecuencia, na rexión dos raios infravermellos, entre -115°C e 140°C.

Terceiro planeta do sistema solar, atendendo á súa proximidade ao Sol, cuxo período de translación é de 365,26 días e o de rotación é de 23 h 56 minutos, medido en tempo solar. O globo da Terra é aplanado nos polos e o seu raio polar é de 6.356 km, mentres que o ecuatorial é de 6.378 km. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Parte sólida da superficie terrestre, en contraposición ao aire e á auga.

1. Porción da superficie da Terra considerada nela mesma ou como pertencente a un individuo ou pobo.

2. Zona xeográfica con límites naturais precisos e caracteres culturais, históricos e xeográficos comúns.

3. Terra de Canaán ou Palestina, que Deus prometeu a Abraham e á que foron conducidos os hebreos por Moisés despois da escravitude de Exipto.

Solo vexetal, material da cortiza terrestre destinado a ser aproveitado pola agricultura.

Que está feito de terra.

Extensión de terra en canto á súa natureza, orixe ou idade.

Conxunto de rochas, brandas ou duras, que ten unha composición, xénese ou facies común.

1. Espazo de terra destinado a unha cousa.

2. Espazo de terra destinado a un uso particular.

Campo onde se exerce ou ao que se refire unha actividade, arte ou ciencia.