"uni" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 2913.
-
-
Relativo ou pertencente a Acacio de Constantinopla ou a Acacio de Cesárea.
-
eguidor das doutrinas de Acacio de Cesárea ou ao cisma acaciano.
-
Cisma (482-519) provocado polo patriarca Acacio de Constantinopla, quen instigou ao emperador Zenón á publicación do Henōtikōn, edicto de unión de tendencia monofisita que non foi aceptado polo papa Fiz III quen excomungou o patriarca e iniciou o cisma.
-
-
-
acamelar.
-
Que se presenta unido polos extremos e cos lados igualados.
-
-
-
Relativo ou pertencente aos acantarios.
-
Protozoo da orde dos acantarios.
-
Orde de protozoos actinópodos, provistos dun esqueleto formado de espículas radiais de sulfato de estroncio unidas no centro do corpo.
-
-
-
Unir dúas pezas de madeira encaixando unha noutra.
-
Quedar varada unha embarcación nun cantil.
-
-
-
Calidade de accesible.
-
Grao potencial de interacción dun espazo determinado co resto dunha unidade territorial de escala maior á que pertence. Mídese mediante relacións de mobilidade e a través dunhas infraestruturas e medios de transporte específicos.
-
-
-
Que acompaña ou depende do principal.
-
Anexo ou complemento dunha cousa que non constitúe o corpo principal.
-
Adorno, ornamental ou funcional, que acompaña as pezas de vestir.
-
-
Dispositivo que se monta nunha máquina para modificar o seu funcionamento básico.
-
Peza que, sen formar parte dunha máquina ou instrumento, serve para completar o seu funcionamento.
-
-
Obxecto ou dereito que acompaña a outro principal, do que depende a súa existencia.
-
Cada un dos pequenos elementos que completan o paramento da decoración, usados especialmente a efectos de composición.
-
Mineral que se atopa formando parte dunha rocha en pequenas cantidades.
-
Unidade lingüística morfoloxicamente independente, cunha significación que só aparece en combinación con outras unidades, adoitando por isto ser incapaz de presentarse soa nunha comunicación axeitada.
-
-
-
Efecto producido pola actividade dunha cousa sobre outra.
-
Actividade que se produce ao realizar algo.
-
Acto de outorgar o obxecto do documento segundo o desexo do peticionario.
-
Feito de armas, especialmente, combate entre forzas pouco numerosas.
-
-
Facultade para esixir aos órganos xudiciais do estado que diten resolución sobre un conflito ou sobre unha petición mediante proceso.
-
Acción civil ou penal incoada polo xuíz ou tribunal por ministerio da lei, a iniciativa do ministerio fiscal ou a iniciativa propia.
-
-
Cada unha das partes en que debe estar representado obrigatoriamente o capital das sociedades anónimas e das comanditarias por acción.
-
-
Manifestación dunha capacidade activa, contraposta á paixón, ou dunha función ou capacidade física do home, por oposición á idea ou pensamento.
-
...
-
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Instrumento formado por dúas pezas móbiles, unha de ferro e outra de madeira, unidas e rematadas en forma de gancho que se colocan no fociño de bois e équidos para evitar que se traben ao ser ferrados.
-
-
-
Que lle falta a cabeza.
-
Que carece de xefatura ou liderado claro.
-
-
lamelibranquio.
-
Que carece de testa ou remate.
-
Que carece dunha estrutura que normalmente se presenta en disposición apical.
-
-
Aplícase ao cristián que non recoñece un superior xerárquico.
-
Aplícase aos eutiquianos (s V) que no Próximo Oriente se separaron do seu bispo e non recoñeceron xefe ningún.
-
Aplícase ás comunidades da Igrexa ortodoxa que non recoñecen a autoridade do patriarca correspondente. Tm s.
-
-
...
-
-
-
Acción e efecto de acelerar ou acelerarse.
-
Proceso que tende a facer aparecer certas estruturas no desenvolvemento embrionario.
-
Nun movemento circular, variación da velocidade angular co tempo.
-
Compoñente da aceleración nun punto determinado dunha liña de corrente debida exclusivamente á translación do fluído no espazo, na dinámica de fluídos.
-
Incremento da ascensión recta do Sol medio nun día sideral.
-
Aceleración complementaria, debida á rotación da terra, segundo o teorema de Coriolis.
-
ariación da velocidade do punto respecto do tempo. É o vector a = dv/dt, onde v é o vector velocidade do punto. A unidade da aceleración é o m/s 2 .
-
Na dinámica de fluídos, compoñente da aceleración nun punto determinado dunha liña de corrente debida exclusivamente á variación co tempo das condicións da corrente.
-
Regra internacional que determina a lonxitude das pistas de aterraxe dos aeroportos.
-