"lla" (En toda a entrada)

Peza do arado de pau que está situada ao carón da rella que serve para facer máis ancho o suco e virar ou voltear a terra.

Articulación do cuxo situada entre a parte inferior da pata e a superior da cana.

Dar de beber ao gando.

Mollar completamente algunha cousa.

Arbusto caducifolio, da familia das betuláceas, de cortiza agrisada. As follas son arredondadas ou ovadas, acuminadas e dobremente serradas e os froitos son noces que aparecen en grupos sobre un curto pedúnculo.

Planta herbácea rizomatosa, da familia das asteráceas, que presenta follas basais enteiras e glabras, capítulos florais illados con lígulas amarelas e froito en aquenio.

Insecto da orde dos himenópteros con dous pares de ás, transparentes e con poucas veas, e  unha glosa moi longa especializada na succión de néctar. Aliméntanse de pole e do mel que elaboran.

Abella do xénero Prosopis, de cor negra e cara amarela e de vida solitaria.

Abella que se domestica para obter mel.

Dispoñerse un enxame para saír da colmea.

Influír negativamente nunha persoa para que faga algo.

Planta herbácea perenne, da familia das lamiáceas, que presenta follas ovaladas e crenadas e flores de cor abrancazada ou rosada, coa corola bilabiada.

orquídea.

Relativo ou pertencente ás abellas.

Persoa que coida as colmeas ou que se dedica á cría das abellas.

Niño construído polas abellas.

Gran cantidade de abellas que non forman un enxame.

Incitar a alguén.

Anoxar a alguén mediante feitos ou ditos.

Saír as abellas da colmea.

1. Insecto himenóptero do xénero Bombus, de corpo robusto, peludo e cores escuras ou claras e raiadas.Viven en niños no chan e o seu voo é ruidoso.

2. Abellón do xénero Psithyrus, parasito doutros abellóns.

3. Abellón do xénero Xylocopa de corpo e ás de cor violácea intensa.

Macho da abella doméstica.

Ritual funerario que consistía en bailar ao redor do leito dun defunto durante o velatorio, tras o xantar ofrecido polos parentes.