"italo" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao pobo osco ou á súa lingua.

Individuo do pobo osco.

Pobo que habitaba en Campania (Italia) cara á segunda metade do s V a C. Entraron en contacto cos romanos (341 a C), aos que se mantiveron fieis e, a finais do s II a C, a súa importancia política decaeu considerablemente.

ariedade lingüística italorrománica que falaba o pobo osco.

Prever un perigo e facer o necesario para evitalo.

Coidarse dalgún mal ou perigo.

Paxaro adestrado para que o seu berro atraia outros paxaros.

Son co que un paxaro chama a outro da súa mesma especie.

Instrumento con que se imita a voz dun paxaro para conseguir outros da súa especie.

Aquilo que se fai para atraer a atención do público e incitalo a comprar un produto ou fomentar unha empresa.

Palabra ou sílaba que nos libros antigos se adoitaba poñer ao pé de cada páxina e que era a mesma con que comezaba a páxina seguinte.

olver ter o que se perdera ou deixara.

olver a usar ou a pór en funcionamento algo que non se utilizaba.

Traballar para compensar o tempo perdido.

Examinarse de novo dunha materia que se suspendera.

Efectuar a recuperación de materiais ou de enerxía, para aproveitalos despois de seren empregados.

olver algo á normalidade, despois de pasar por unha situación desfavorable ou negativa.

Que non se somete a unha autoridade ou a unha regra.

Aplícase a diversos materiais de estrutura non metálica, xeralmente constituídos por mesturas de óxidos metálicos, destinados a soportar temperaturas elevadas.

1. Que é resistente ao tratamento habitual.

2. Que é resistente á estimulación, especialmente a muscular e a nerviosa.

3. Período breve de relaxamento dun músculo durante o que a estimulación non consegue excitalo ou só debilmente.

Relativo ou pertencente a Toscana, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Toscana.

ariedade lingüística italorrománica sobre a que se formou o italiano estándar.

1. Relativo ou pertencente a Umbria ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Umbria.

1. Relativo ou pertencente ao pobo umbro ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo umbro.

3. Pobo itálico que cara a 1000 a C se restrinxiu á zona oriental da actual Umbria e a algúns territorios alén dos Apeninos.

ariedade lingüística italorrománica que falaban os umbros.

Momento en que se repite unha acción ou acontecemento.

Momento que lle corresponde a cada unha das persoas que interveñen nunha determinada acción.

Momento en que se realiza algo determinado.

Indicador da descompensación de algo ou alguén con respecto a outro. §

De todo.

Dunha maneira decisiva.