"breza" (En toda a entrada)

Outorgar un título de nobreza a alguén.

Dar nobreza ou maior valor moral a alguén.

Dar un aspecto distinguido a algo.

Cubrir de sombra ou de escuridade algo.

Tornar máis escuro mediante sombras ou escuridade.

Causar tristeza.

Cubrir de tebras algo.

Deixar triste a alguén.

Encherse de tebras. Tm v pron.

Pórse triste. Tm v pron.

Prato lixeiro que se serve antes da comida e que se toma mentres esta non se serve.

Peza teatral menor que se compoñía para ser representada en festas e celebracións da realeza ou da nobreza, particularmente no Reino de Aragón e nas cidades de València e Zaragoza.

Maneira de ser, de estar ou de atoparse nun momento dado, alguén ou algo.

1. Maneira de ser, de presentarse ou de existir un sistema material. O estado dun sistema defínese por un número determinado de magnitudes físicas expresables cuantitativamente, chamadas variables ou funcións de estado.

2. Expresión analítica implícita que relaciona as propiedades físicas, a presión, o volume específico e o tempo.

3. Estado dun sistema material segundo o grao de cohesión das moléculas que o forman. Segundo o estado de agregación, un sistema material pódese presentar en forma sólida, líquida e gasosa.

1. Período dunha enfermidade no que os síntomas permanecen aproximadamente iguais.

2. Estado caracterizado pola perda transitoria da consciencia e o mantemento da capacidade para efectuar involuntariamente accións que logo non se lembran.

1. Entidade estable e permanente de carácter soberano, asentada sobre un territorio delimitado, habitada por unha determinada poboación e dotada dun poder político e xurídico institucionalizado. De acordo coa súa estrutura o estado unitario concentra nun único goberno central todas as competencias, que afectan por igual a todo o territorio; o federal recoñece o gozo de competencias de modo exclusivo a certas entidades dentro do propio Estado que dispoñen de atribucións lexislativas, executivas e xudiciais propias. Pola forma de goberno, distínguense a monarquía e a república e os réximes parlamentarios e presidencialistas.

2. ...

Grupo social homoxéneo en función da súa profesión, clase social ou estilo de vida.

1. Grupo social do Antigo Réxime, cunha mesma situación xurídica, que os facía partícipes ou non dunha serie de privilexios, os privilexiados eran o nobiliario e o eclesiástico, e o non privilexiado, o pobo.

2. Nome que recibían cada un dos estados que concorrían ás Cortes nas Coroas de Castela e Aragón.

3. Corpo lexislativo establecido en España polo Estatuto Real de 1834, que estaba constituído polos membros da alta nobreza e as persoas designadas polo monarca.

4. Corpo lexislativo establecido en España polo Estatuto Real de 1834. Os seus membros escollíanse por sufraxio censatario e só tiñan dereito de deliberación e petición.

Doutrina filosófica que naceu a finais do s IV a C e que pretendeu a chegada ao exercicio constante da virtude a través da autosuficiencia, da aceptación con serenidade do destino e da loita contra as paixóns que producen intranquilidade.

alor ou coraxe para soportar as desgrazas e as adversidades con indiferenza ou conformidade.