"Sello" (En toda a entrada)

Dar un consello a alguén.

Tomar ou pedir consello a alguén.

Persoa que dá consello.

Membro dun consello.

1. Órgano unipersoal dunha sociedade anónima que conta cun consello de administración que lle delega algunhas das súas facultades con carácter permanente.

2. Membro dos órganos superiores de goberno e administración das comunidades autónomas que levan as funcións administrativas e a iniciativa normativa no tocante aos anteproxectos de lei e aos proxectos de decreto en materias propias do seu departamento.

1. Opinión que alguén dá ou recibe sobre cómo se deben facer as cousas.

2. Máximas evanxélicas que a Igrexa católica non considera categóricas.

1. Órgano administrativo colexiado con funcións consultivas, xurisdicionais ou executivas e deliberativas.

2. Órgano colexiado que asesoraba no goberno os reis españois durante a Idade Moderna.

3. Órgano colexiado permanente da administración dunha sociedade anónima e de entidades de dereito público, que se ocupa das funcións de xestión e representación da sociedade.

4. Organismo constituído nalgúns centros ou establecementos privados ou públicos que vixía o mantemento da orde e a conduta dos seus membros e propón sancións disciplinarias.

5. Organismo destinado a intervir na tutela de menores non emancipados e/ou dos incapacitados.

6. Tribunal de xustiza encargado das causas da xurisdición militar.

7. ...

1. Conxunto dos edís dun concello.

2. Edificio público onde se reúne a corporación municipal e que serve de sede principal dos seus órganos administrativos.

Consello solemne de cardeais e outros dignatarios pontificios presididos polo papa.

Consello e tribunal privado dos emperadores romanos, que se reunía para asesorar o gobernante en materia lexislativa e administrativa.

Acción de consultar.

Local en que o médico examina os enfermos.

Ditame sobre un determinado asunto do que se pediu opinión.

Ditame que os consellos, tribunais ou outros corpos daban por escrito ao rei e que trataba asuntos que requirían a resolución deste ou propoñía individuos para un oficio ou cargo.

Aplícase á persoa que se resiste obstinadamente a unha idea sen atender a razóns ou consellos, mesmo sendo consciente de estar equivocada.

Que non se presenta a xuízo tras ser citado ou que foxe da acción da xustiza.

Práctica dalgunha cousa repetida regularmente, que realiza unha persoa ou un colectivo.

1. Norma xurídica orixinada polo uso reiterado dun acto, durante un prolongado período de tempo.

2. Recompilación escrita de costumes xurídicos.

Fundamento, definido por Hume, de todas as inferencias derivadas da experiencia, que non poden ter un carácter racional debido á falta da conexión necesaria que caracteriza todos os razonamentos de feito.

Conxunto dos dez mandamentos da Lei Mosaica. A tradición bíblica afirma que llos entregou Deus a Moisés no Sinaí, inscritos en dúas táboas de pedra (Táboas da Lei).

Conxunto de dez normas, consellos ou principios.

Que define. Tm s.

Cada un dos membros que forman o consello para o goberno e a disciplina dalgunhas ordes relixiosas.