"Indus" (En toda a entrada)

Elemento metálico, que pertence ao grupo III da táboa periódica, de cor branca arxéntea, dúctil e moi maleable. Atópase sobre todo en forma de silicatos, de óxido e de fluoruro dobre de aluminio e de sodio, pero nunca en forma libre. As aplicacións do aluminio metálico e das súas aliaxes son moi importantes e variadas.

Composto empregado na fabricación de lacas, como mordente de tinturas e para a ignifugación e impermeabilización de tecidos.

Pasta formada por pos de aluminio e un disolvente, utilizada como pigmento na fabricación de pinturas. Dispérsase mellor ca o aluminio en po, forma películas con máis facilidade, cun manexo máis sinxelo e un menor risco de incendio.

Pos de aluminio de cor gris brillante e de forma laminar. Empréganse en aluminotermia, para os flashes fotográficos, na fabricación de aceiro, de explosivos e como pigmento para pinturas metálicas.

Designación xenérica das aliaxes a base de cobre e aluminio de gran resistencia mecánica. Emprégase no revestimento de iates e na industria química.

Cloruro anhidro moi empregado como catalizador na industria do petróleo.

Composto empregado para espesar lubricantes na industria de pinturas e para a impermeabilización de tecidos.

Sólido empregado como mordente nas tinturas pola súa capacidade de absorber un colorante cando precipita dunha solución que contén ese colorante.

Lámina de aluminio obtida mediante sucesivas laminacións dunha cinta ou prancha de aluminio puro.

Grupo de compostos que comprende o caolín, as arxilas e os alúminosilicatos.

...

Flor imaxinaria da que se supón que non murchaba endexamais.

beldro.

Colorante sintético que se emprega para tinguir a la e a seda de cor vermella e na fotografía e na industria alimentaria.

Aplícase ao composto que contén un grupo amino e un carboxílico, como substituíntes dun anel bencénico.

Produto intermediario na fabricación de colorantes.

antranílico.

γ-Aminoácido aromático presente nos complexos vitamínicos B e, especialmente, nos lévedos de cervexa e de panadaría, que se utiliza na fabricación de colorantes azoicos, na industria farmacéutica e en preparados antisolares.

Aplícase ao ácido de fórmula

Composto que se emprega como intermediario na síntese de colorantes.

Composto que se utiliza en medicina como axente antituberculoso, e industrialmente como conservante.

Radical monovalente hipotético, de fórmula NH 4 , do que deriva o ión amonio e os sales amónicos.

Composto utilizado en tintura, para conservar carnes e en medicina polas súas propiedades expectorantes e diuréticas.

Designación xenérica dos radicais monovalentes -NR 4 , que resultan de substituír no radical amonio os catro hidróxenos por grupos alquilos e se aplican industrialmente como desinfectantes, funxicidas, desodorantes e deterxentes.

Sólido que se utiliza para desengraxar materias téxtiles, en extintores de incendios, en levaduras químicas e en medicina como expectorante e carminativo.

Substancia que se utiliza para os gravados en vidro, para abrillantar o aluminio e como esterilizante na industria da cervexa e do leite.

Sólido cristalino que se obtén mediante a neutralización do ácido bromhídrico con amoníaco e que se utiliza en fotografía, en litografía, para facer ignífuga a madeira e en medicina como sedante de rápida absorción.

Cristais que se empregan como fertilizante.

Mestura de bicarbonato e de carbonato amónico que se utiliza en tintura, nos fermentos químicos e en medicina como expectorante e carminativo.

Cristais que se empregan como electrólito en pilas secas ou en medicina como expectorante e diurético.

Compostos que se empregan na fabricación de mistos e tamén en soldadura.

...

Que analiza.

Prisma de Nicol ou outro sistema óptico que, nun polarímetro, recibe a luz que lle envía o polarizador.

Aparato que permite facer a análise química cuantitativa dun ou varios dos compoñentes dunha mostra. Empréganse en industria, en análise clínica e en oceanografía.

Aparato industrial destinado a medir a composición dos fumes ou gases producidos nunha combustión.

Aparato de medida electrónico que ten por finalidade efectuar nun transistor as medidas que permiten obter os parámetros, as características e o comportamento nunhas condicións dadas.

Nome dado aos primeiros calculadores analóxicos.

Cada un dos sistemas sensoriais exteroceptivos (analizadores periféricos), dos nervios aferentes e dos centros nerviosos corticais (analizadores centrais), na escola de Paulov.

Relativo ou pertencente ao Ancorense.

Tecnocomplexo arqueolóxico do litoral portugués, caracterizado por unha industria lítica sistematizada a comezos do s XX, a partir do depósito arqueolóxico de Vila Nova de Áncora. É un complexo propio do Paleolítico Medio semellante ao Languedociano. OBS: Nesta acepción escríbese con maiúscula.

Elemento fundamentalmente metálico, pertencente ao grupo V da táboa periódica. O seu número atómico é 51, e o seu peso atómico 121,75. A única forma estable é a metálica,denominada tamén antimonio gris. Os compostos de antimonio, ademais da súa utilización terapéutica, úsanse como mordente na industria téxtil e en curtidos.

Electrodo para as medidas de pH de non demasiada precisión, que se emprega para potenciometrías en solventes non acuosos.

Compostos que se empregan como catalizadores de substancias orgánicas.

Líquido utilizado na cloración de compostos orgánicos.

Pos alaranxados que se empregan principalmente na vulcanización e coloración do caucho.

Cristais delicuescentes que se empregan como catalizadores, reactivos cualíticos ou para broncear o ferro.

Composto que forma a valentinita, que se emprega na industria do caucho e do plástico para obter compostos non inflamables.

Composto que forma a estibina, empregado en pirotecnia e como acelerador de vulcanización do neopreno.