"Anton" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente a Cantón, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Cantón.

ariedade do chinés falada fundamentalmente no SL de China, incluíndo Hong Kong. OBS: Tamén se denomina yue.

Cara fea.

Xesto que deforma a expresión da cara, especialmente os que se fan para mofarse dunha persoa.

1. Obxecto que cobre a cara dunha persoa para non ser recoñecida.

2. Careta que ten os arames moi xuntos empregada para protexer a cara das picaduras das abellas cando se castra unha colmea.

chanto.

1. Pau colocado verticalmente que soporta algunha cousa.

2. Pau que se crava na terra polo seu extremo inferior para suxeitar algo.

Planta herbácea, da familia das brasicáceas, que presenta talo non ramificado con follas grandes, de grande interese culinario, que se apíñan e enredan formando unha cabeza, e no seu centro queda a xerma terminal e as follas máis novas.

ariedade cultivada de col que se caracteriza por ter o talo dereito e presentar moitos gromos axilares.

Relativo ou pertencente ao Coniaciano.

Terceira escala do Cretáceo Superior, situado enriba do Turoniano e debaixo do Santoniano. OBS: Nesta acepción adoita escribirse con maiúscula.

Concepción filosófica segundo a cal todo é inevitable e polo tanto fatal, de tal xeito que no mundo e na vida humana todo está xa escrito de antemán polo destino.

Actitude da persoa que asume esa doutrina e non atopa a posibilidade de cambiar o seu destino.

Moeda romana de bronce cuñada tras a reforma monetaria de Diocleciano (293), cun peso de 12 g e un valor de 8 denarios ou 4 antonianos.

Moeda de cobre do Imperio Bizantino baixo o goberno de Anastasio I.