"Urais" (En toda a entrada)

neofigurativismo.

Doutrina propugnada en 1912 para enfrontar o idealismo hegeliano e o pragmatismo. Establecía que o coñecemento non é subxectivo e que atinxe á realidade, que é constituída por un conxunto de entidades simples relacionadas entre si diversamente.

Movemento cinematográfico italiano (1945-1952), que se caracterizou por un ton marcadamente realista, dado polo afán de obxectividade documental e de verismo, que se conseguiu coa utilización de actores non profesionais, a rodaxe en escenarios naturais e a exposición dunha temática cotiá das clases populares.

Tendencia da narrativa italiana que comezou a consolidarse cara a 1930 coa esixencia dunha representación analítica, crúa e dramática baseada na insatisfacción da existencia humana.

Relativo ou pertencente aos nervios ou ao sistema nervioso.

Arco polo que pasan a medula e a aorta dorsal, e que está formado pola unión das dúas apófises superiores ou neurais que xorden da parte superior de cada unha das vértebras dos peixes.

Ancheamento do ectoderma presente na rexión dorsal media do embrión na fin da terceira semana de vida intrauterina, que constitúe o primeiro esbozo do sistema nervioso.

Cousa que dificulta o paso ou impide a realización de algo.

Cada un dos accidentes naturais ou artificiais que presenta unha pista en determinados deportes para a realización de carreiras de obstáculos.

Accidente de terreo natural ou creado artificialmente capaz de retardar ou deter o avance inimigo.

Crenza na existencia de poderes sobrenaturais capaces de explicar realidades non sometidas ao coñecemento humano ou científico.

Doutrina que pretende coñecer e utilizar os secretos e os misterios da natureza.

Acción e efecto de ocupar ou ocuparse.

1. Actividade na que se está ocupado.

2. Traballo ou estudo ao que se dedica o tempo con retribución ou ganancia.

1. Utilización de man de obra para a produción.

2. Utilización efectiva, nun momento dado, dos recursos produtivos, da man de obra, dos bens de capital e dos recursos naturais.

1. Toma de posesión por parte dos poderes públicos dunha propiedade privada para o estudo ou a execución de traballos.

2. Forma de adquirir propiedade que consiste en apoderarse de bens materiais externos que non pertencen a ninguén.

3. ...

Relativo ou pertencente ao monte Olimpo ou aos deuses que o habitaban.

1. Relativo ou pertencente aos xogos olímpicos.

2. Relativo ou pertencente á cidade de Olimpia e aos xogos e festas que alí se celebraban.

3. Competición universal de xogos atléticos que, desde 1896, ten lugar cada catro anos nunha cidade que se escolle para ese fin, e na que participan deportistas, polo xeral, non profesionais, e que teñen a súa orixe nas festas relixiosas, culturais e deportivas celebradas cada catro anos na antiga cidade de Olimpia (776-393 a C), nas que competían persoas de toda Grecia e das colonias de Occidente e de Oriente.

4. Competición universal de deportes de neve, organizada desde 1905 polos países escandinavos como Xogos Nórdicos, que foi recoñecida como olímpica a partir de 1924.

Que expresa soberbia.

Que opera.

Persoa que se encarga de poñer en funcionamento determinados aparatos e que realiza actividades de carácter técnico.

Médico que practica operacións.

Persoa a cargo do servizo telefónico manual, que atende as chamadas e realiza conexións.

Aplicación entre dous conxuntos de funcións.

Xene que encabeza a fila dos xenes estruturais na síntese dunha proteína e do que depende o comezo da síntese da proteína.

1. Disposición regular das cousas ou persoas, unhas en relación coas outras no lugar correspondente.

2. Procedemento metódico e fixado que se segue ao realizar algunha actividade.

3. Compendio de regras e leis inspiradoras e aglutinantes dunha sociedade.

4. Conxunto de cambios de fase diferenciados polo grao de ordenación dos seus compoñentes.

5. Corpos armados, sometidos a disciplina militar, encargados de manter a orde pública.

6. Cada un dos nove graos da xerarquía anxélica, dividida en tres coros, establecida no s VI a partir dunhas categorías bíblicas.

7. Situación óptima que, segundo os fisiócratas, pode acadar a orde que existe se se cumpren as leis naturais, inmutables e absolutas que rexen todos os fenómenos sociais.

8. Situación de respecto das normas establecidas para a sociedade, que permiten a convivencia social.

1. ...

Estudo dos órganos dos animais ou das plantas, tanto dos aspectos estruturais coma dos funcionais.

Disciplina da musicoloxía que estuda as características dos instrumentos desde o aspecto acústico e mecánico.