"ASEA" (En toda a entrada)

Coidado excesivo da forma, das normas e das convencións sociais.

1. Sistema filosófico que se caracteriza pola importancia que se lle dá ás estruturas xerais dun obxecto, dunha ciencia ou dunha disciplina.

2. Sistema metafísico que explica a intelixibilidade da natureza pola forma ou leis do pensamento.

Corrente lingüística herdeira do estruturalismo que concibe a lingua como unha forma pura. O seu máximo representante foi L. Hjelmslev.

Tendencia literaria desenvolvida pola escola de formalistas rusos que propugna que os contidos das imaxes poéticas se basean nos principios sintácticos, morfolóxicos, rítmicos e métricos que configuran a totalidade do texto poético.

Tendencia creativa teatral en que os significantes se sitúan nun primeiro plano, mentres os significados, ou a mensaxe, perden importancia e interese.

Doutrina que propugna que a ciencia matemática só é un xogo formal con símbolos e regras. A construción dun sistema formal resulta de obter, a partir duns axiomas iniciais, dos que pode non existir ningunha realización concreta, un conxunto consistente de teoremas.

Predominio dos contidos técnicos ou formais sobre os contidos expresivos ou poéticos nunha obra de arte.

Procedemento de copia baseado en métodos fotográficos ou electrofotográficos.

Copia que se obtén polo sistema de fotocopia.

Conxunto de procedementos que se basean na copia fotográfica dunha película positiva en pedra ou superficie alumínica, coa finalidade de obter formas de impresión litográficas ou metalográficas.

Forma de impresión obtida por este procedemento.

Parte da óptica que ten por obxecto a medición de magnitudes relativas ás radiacións luminosas como estímulos produtores de sensacións visuais.

Método cuantitativo que se basea na medida da intensidade de radiación que emite o elemento que se pretende determinar cando se excita dentro dunha chama.

Relativo ou pertencente ao efecto fotovoltaico.

Aplícase aos dispositivos que se basean no efecto fotovoltaico.

fotopila.

Efecto fotoeléctrico que se caracteriza pola produción dunha fem entre dúas pezas de material diferente que se poñen en contacto e se expoñen á luz ou a unha radiación electromagnética.

Formar, ler ou entoar frases. Tm abs.

Destacar na execución dunha peza musical os elementos da obra dando valor ás frases e ás pausas.

Acción de fuxir.

Derivación da corrente provocada por un illamento defectuoso ou por efectos externos nun illante, nun circuíto ou nunha instalación.

Acción de escapar un gas ou un líquido dun recipiente.

Forma musical contrapuntística monotemática, de desenvolvemento complexo e baseada na imitación do tema, cuxos precedentes formais foron o canon, a caccia e o ricercare.