"Set" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos Países Baixos, a Holanda, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Países Baixos ou de Holanda.

Lingua xermánica occidental que procede do baixo francés e que se fala nos Países Baixos, na parte setentrional de Bélxica e no NO de Francia (Flandres francés).

Relativo ou pertencente aos nenets ou á súa lingua.

Individuo do pobo nenet.

Pobo samoiedo occidental que vive disperso polo N de Siberia, entre os ríos Dvina Setentrional e o Ienisei, e nas illas adxacentes ao océano Ártico.

Lingua urálica que fala o pobo nenet.

1. Agregado de diminutas gotas de auga ou de partículas de xeo suspendidas no aire, que se constitúe cando o aire atmosférico cargado de vapor de auga é arrefriado ata acadar o punto de rosada.

2. Masa compacta de fume, polvo ou outro elemento semellante en forma de nube.

Conxunto numeroso de persoas, animais ou cousas que están en movemento.

Calquera cousa que nubra a vista, que ofusca a intelixencia ou que altera a serenidade.

1. Conxunto de electróns que orbitan arredor do núcleo dun átomo.

2. Conxunto de electróns que, nun tubo electrónico, se atopan arredor do cátodo incandescente e provocan a aparición dunha carga espacial.

Concentración densa de gas e po interestelar.

Nube de partículas radioactivas que se forma tras a explosión dunha bomba nuclear.

Concepto matemático que indica unha cantidade.

1. Resultado de contar as cousas que forman un conglomerado ou calquera dos entes abstractos que resultan de xeneralizar este concepto.

2. algarismo.

3. Número que é solución dunha ecuación alxébrica racional.

4. Número sen signo.

5. Número enteiro que é igual a outro número enteiro elevado ao cadrado.

6. Número que expresa a cantidade de elementos dun conxunto.

7. Número que se expresa como a suma dun número real e dun número imaxinario, en forma de polinomio de primeiro grao en i, a + bi.

8. Número que consta de máis dunha cifra.

9. ...

1. Relativo ou pertencente a Occitania, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Occitania.

1. Relativo ou pertencente ao pobo occitano.

2. Individuo do pobo occitano.

3. Pobo de raza indoeuropea establecido no territorio do País de Oc.

Lingua galorrománica que está formada por tres variedades lingüísticas denominadas occitano setentrional, occitano meridional e gascón, que é a lingua propia de Occitania e que na Idade Media era a koiné dos trobadores. OBS: Tamén se denomina lingua de oc.

Sete máis un. Tm s m.

Que ocupa o lugar número oito nunha serie.

Representación gráfica dese número.