"ceto" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 213.

    1. Calquera sal ou éster do ácido oxálico.

    2. Dianión do ácido oxálico, de fórmula -OCO-COO-.

    3. Líquido incoloro que se emprega como disolvente para resinas e na síntese de α-cetoésteres. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Parte terminal das extremidades abdominais do home que comprende o tarso, o metatarso e as dedas.

      2. Parte dunha media ou dun calcetín que cobre o pé, do nocello para abaixo.

      3. Tricofitose do pé, producida polo fungo Candida albicans, que se caracteriza polo arroibamento, vesiculación e fendas entre as dedas.

      4. Deformidade permanente do pé, que o priva de tomar contacto coa terra polos seus puntos normais de apoio.

      5. Deformidade que se caracteriza pola desaparición da ponte do pé, de maneira que se apoia a planta en terra.

      1. Parte terminal de cada unha das patas dun animal.

      2. Pezuño dos ungulados.

      1. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos pecizais.

    2. Fungo da orde dos pecizais.

    3. Orde de ascomicetos integrada por fungos de esporocarpos en forma de prato, ou provistos de rabo e sombreiro, ascos operculados e de ascósporas hialinas. Son saprófitos e danse en terra húmida, en prazas carboníferas, sobre madeira en descomposición e sobre esterco.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. ertebrado do grupo dos peixes.

    2. Grupo de cordados, do subtipo dos vertebrados, integrado por animais de sangue frío, respiración primariamente branquial e hábitat acuático. Son animais mandibulados desde o punto de vista da anatomía externa, e caracterízanse pola súa forma de fuso, polo seu recubrimento de escamas (osteíctios) ou dentículos dérmicos (condrictios) e pola presenza dunha serie de aletas.

    3. Peixe condrictio, da familia dos escuatínidos, de cor parda no dorso e abrancazada no ventre, que presenta ollos na parte superior, aletas peitorais, que son carnosas, altas e anchas, e carece de aleta anal.

    4. Peixe condrictio, da familia dos cetorrínidos, que ten 200 fileiras de dentes en cada maxilar e enormes fendeduras branquiais, e que se alimenta por filtración.

    5. Peixe, da familia dos trichiúridos, que presenta o corpo en forma de cinto, aleta dorsal ondulada, de cor prateada e cola pequena.

    6. Peixe, da familia dos xífidos, que se caracteriza pola prolongación do maxilar e do premaxilar da mandíbula superior en forma de espada que pode alcanzar o terzo da lonxitude total do corpo, mentres que a mandíbula inferior é moito máis curta. De costumes peláxicos, só se achega á costa no verán para desovar.

    7. Peixe do xénero Rhinobates, que ten o corpo alongado, cos extremos das aletas peitorais superpostos coas aletas ventrais e a cabeza máis plana e ancha.

    8. Peixe de pequeno tamaño, da familia dos gobiesócidos, que presenta unha mandíbula con dous ou tres cabeiros ben desenvolvidos e unhas aletas pélvicas con forma de ventosa.

    9. Peixe de gran tamaño, da familia dos mólidos, que presenta forma arredondada, boca pequena con dous dentes picudos, as aletas dorsal e anal moi altas que se xuntan coa caudal, e carecen de vexiga natatoria.

    10. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Hifa estéril que reviste o colo dalgúns peridios nalgunhas ordes de fungos ascomicetos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos peronosporais.

    2. Fungo da orde dos peronosporais.

    3. Orde de ficomicetos constituída por fungos parasitos de plantas, de reprodución sexual por oogamia e de reprodución asexual mediante zoosporas ou conidios.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Órgano esporífero dos ascomicetos e ascoliques, en forma de cavidade operculada e revestida de conidióforos produtores de esporas conídicas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Espora conídica de certos ascomicetos que está orixinada nun picnidio.

    2. picnoconidio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • pirenomiceto.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos pirenomicetos.

    2. Fungo do grupo dos pirenomicetos.

    3. Grupo de ascomicetos integrado por fungos parasitos de plantas, cuxo peritecio ten ostíolo apical, aínda que ás veces cerrado.

    VER O DETALLE DO TERMO