"sin" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 1761.

    1. Documento xurídico formal, unilateral, persoal e esencialmente revogable, polo que unha persoa sinala os receptores dos seus bens.

      1. Alianza de Deus co seu pobo.

      2. Primeira parte da Biblia, que contén os escritos anteriores a Xesús Cristo.

      3. Segunda parte da Biblia, que contén os escritos do primeiro século despois de Xesús Cristo.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Persoa que ten coñecemento dun feito por telo comprobado cos seus sentidos, e do que dá fe.

      2. Persoa que viu ou sentiu algunha cousa.

    1. Membro da seita fundada en 1874 en EE UU por C. Taze Russell en cuxa doutrina se mestura o cristianismo, o xudaísmo, o unitarismo, o sinerxismo e elementos cabalísticos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Hormona esteroide sexual masculina, sintetizada nos testículos, na codia suprarrenal e no ovario a partir do colesterol, que é a responsable dos caracteres secundarios masculinos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Indica posesión ou propiedade dun elemento a unha segunda persoa de singular.

      1. Expresa a propiedade plena de maneira marcada en construcións que manifestan ese significado, acompañando substantivos que se refiren a ‘propiedade alienable’, como casa, terras, coche e vacas.

      2. Expresa que os feitos, calidades ou características que se mencionan lle corresponden totalmente a algo ou a alguén. OBS: A forma de teu con estes significados sempre se presenta inmobilizada en masculino singular.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tratamento que se aplica aos fíos sintéticos para darlles un maior volume ou unha maior extensibilidade.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Pronome persoal tónico de segunda persoa de singular que funciona como suxeito, segundo termo da comparación ou como complemento tras unha preposición. OBS: Na fala tamén se recolle a forma tu.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente a Tibet, aos seus habitantes ou á súa lingua.

      2. Natural ou habitante de Tibet.

      1. Relativo ou pertencente ao pobo tibetano.

      2. Individuo do pobo tibetano.

      3. Pobo de etnia mongólida que habita na rexión autonóma de Tibet e en boa parte das provincias chinesas de Quinghai e Xinjiang, nalgunhas zonas de India, en Nepal setentrional e en Bhutan.

    1. Lingua sino-tibetana falada polos tibetanos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sinal ortográfico (~) que se pon sobre as vogais para indicar o seu carácter nasal e sobre a letra <ñ>.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Amina derivada da tirosina que aumenta a presión sanguínea e estimula a musculatura lisa.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Acción de tirar ou disparar proxectís unha arma.

      2. Marca ou sinal que deixa un proxectil.

      3. Disparo dunha arma que lanza un proxectil.

      4. Ruído que produce unha arma de fogo ao ser disparada.

    1. Deporte que consiste en acertar nuns brancos, fixos ou móbiles, mediante armas de fogo.

    2. Acción de golpear o balón nun xogo de pelota.

    3. Animal ou conxunto de animais que tiran dun carro ou doutra cousa.

    4. Corrente de aire que permite e favorece a combustión nun forno ou nunha cociña e que arrastra o fume ao exterior.

    5. Lonxitude que vai da cintura a onde se xuntan as pernas dun pantalón.

    VER O DETALLE DO TERMO