"Tula" (En toda a entrada)

suxeitar.

Que está collido ou agarrado con forza.

Que está sometido ao poder ou ao efecto de algo ou alguén.

1. Persoa á que se quere facer referencia dunha maneira imprecisa.

2. Ente concibido como substancia, consciente e principio de acción, onde a realidade se fai coñecida.

Titular dun órgano administrativo que actúa en interese da administración.

1. Función sintáctica que desempeña un substantivo, pronome ou sintagma nominal en concordancia co verbo, que indica quen realiza ou que cousa orixina a acción do verbo.

2. Elemento ou conxunto de elementos lingüísticos que, nunha oración, desempeñan a función de suxeito.

...

Conxunto ordenado de ideas, independentes da realidade práctica, que tratan de explicar un fenómeno.

Conxunto de coñecementos completo e sistemático sobre unha materia, arte ou ciencia.

Teoría segundo a que todos os elementos químicos están constituídos por átomos, que permanecen indivisibles durante as reaccións químicas, e que teñen unha serie de propiedades, como a masa atómica, que é característica de cada elemento. Se dous ou máis elementos se combinan, o composto resultante está formado por átomos dos elementos reaccionantes, onde a molécula é a cantidade mínima dun composto, que ten que estar constituída, como mínimo, por un átomo de cada un dos elementos que a orixinan.

Teoría segundo a que todo o efecto da supercondutividade resulta dunha pequena forza de atracción entre unha parella de electróns con enerxías case iguais (parellas de Cooper). Os electróns libres repélense mutuamente, pero a repulsión está reducida considerablamente por mor do apantallamento dos outros electróns.

Teoría que explica as propiedades das solucións acuosas de electrólitos fortes, admitindo que están completamente disociados en ións e que as desviacións observadas respecto ao comportamento previsto pola ecuación de Arrhenius proveñen das súas interaccións electrostáticas.

Teoría segundo a que o dilema que presentaba a existencia de solucións correspondentes a estados de enerxía negativos, carentes de significación física, pode resolverse postulando que o oco está ocupado por positróns.

Teoría que considera a superficie da Terra como un sistema integrado, en que os organismos vivos e os factores xeolóxicos e climáticos están interrelacionados e se inflúen mutuamente. OBS: Tamén se denomina hipótese de Gaia.

Teoría segundo a que cando un metal ou calquera substancia se disocia en ións ou se somerxe nun disolvente se crea unha diferenza de potencial entre o disolvente e a parte de metal ou substancia que aínda non se disolveu.

Teoría, enunciada co fin de atopar unha formulación que satisfixese a experiencia na radiación dun corpo negro, segundo a que calquera sistema físico en que a coordenada que o caracteriza efectúe oscilacións harmónicas simples, soamente pode ter unha enerxía total E que satisfaga a relación E=nhv, onde n é un enteiro (dito número cuántico), h a constante de Planck e v a frecuencia de oscilación.

Teoría da física dos reactores nucleares, segundo a que o intervalo de enerxía en que evolucionan os neutróns se descompón nun determinado número de bandas de características definidas, o que simplifica o estudo do fluxo neutrónico.

...

1. Superficie de terra que comprende unha xurisdición.

2. Conxunto de medidas e actuacións públicas que se ocupan da presenza, distribución e disposición do territorio.

Área que un organismo defende fronte a outros membros da súa propia especie ou de especies diferentes.

Porción de territorio nacional ou estatal que goza dun estatuto de autonomía.

Espazo tridimensional en que o estado exerce con titularidade exclusiva o seu poder soberano.

Zona que, tendo deixado de formar parte dun determinado estado soberano, non foi anexada aínda a ningún outro nin constitúe o territorio dun novo estado independente.

Acción e efecto de titular ou titularse.

Expresión resumida da parte máis importante dunha noticia que se coloca en lugar destacado.

valoración.

titular.

Que posúe un título profesional ou de estudos. Tm s.

Que posúe un título nobiliario. Tm s.