"Cis" (En toda a entrada)

Forma do cristianismo que define a Igrexa católica romana. É a relixión dos seguidores de Cristo que están en plena comuñón co bispo de Roma, cabeza do colexio episcopal, sucesor do colexio apostólico.

Calidade de católico.

Conxunto dos que practican a relixión católica.

Forma de relevo profunda provocada pola incisión das augas torrenciais.

Camiño fondo entre montañas por onde pasa un regueiro.

Que cela.

Aplícase ao relixioso franciscano que contempla a regra de non posuír bens.

1. Relativo ou pertencente ao centro.

2. Que está situado no centro ou preto del.

Que é o máis importante.

Aplícase ao lugar onde se centralizan a dirección ou os servizos dunha organización ou empresa. Tm s f.

1. Lugar onde se agrupan os instrumentos e mecanismos de determinados servizos, en particular, a planta industrial dunha empresa que constitúe a orixe e o centro de produción máis importante.

2. Conxunto de instalacións que producen enerxía eléctrica a partir doutra forma de enerxía.

3. Central eléctrica que aproveita a enerxía do vento e que ten como elemento fundamental un aeroxerador que precisa de sistemas de acumulación.

4. Central que utiliza paneis de células fotovoltaicas, convenientemente conectadas para producir enerxía eléctrica.

5. ...

1. Dispor algo para que quede colocado no centro.

2. Colocar unha lente ou un espello de maneira que o seu eixe xeométrico coincida co eixe óptico do sistema.

Constituír algo ou alguén o centro de atención.

Conducir a acción ou o interese cara a un obxectivo determinado. Tm v pron.

Lanzar o balón cara á parte central do terreo de xogo, para que outro xogador o poida rematar.

Acadar a seguridade necesaria ou o dominio preciso ante unha situación nova.

1. Arte de fabricar obxectos con materiais terrosos cocidos.

2. Cerámica neolítica feita a man que ten formas sinxelas decoradas con liñas que forman bandas.

3. Técnica de decoración cerámica en que as cores se separan por liñas realizadas cunha mestura de manganeso e materia graxa.

4. Cerámica prehistórica que se caracteriza por impresións de cordas ao redor do colo e da barriga dos vasos ou ben por incisións fondas imitando cordóns.

5. Decoración da cerámica grega que se caracteriza polas escenas con figuras pintadas en negro sobre fondo vermello.

6. Decoración da cerámica grega que se caracteriza pola representación de escenas con figuras pintadas en vermello sobre fondo negro.

Cada un dos obxectos que se elaboran mediante a arte da cerámica.

Cortar as pólas dunha árbore ou planta.

Facer incisións ao redor do tronco dunha árbore ata chegar á cerna, para imposibilitar a circulación do zume e facer que seque.

Quitar a cortiza ás arbores.