"Terc" (En toda a entrada)

Especie con poboacións que poden levar a cabo un intercambio xenético sen perda de vigor nin da fertilidade dos híbridos resultantes.

Conxunto de ecotipos que presentan maior facilidade para o intercambio xenético entre si ca con outros conxuntos.

Administración ordenada dos bens dunha comunidade, Estado, establecemento ou familia.

Estado de riqueza dun país, dunha empresa ou dunha persoa.

1. Ciencia que ten por obxecto a análise da realidade económica, os mecanismos segundo os que se asignan os recursos e se determinan os prezos.

2. Ciencia que estuda as leis económicas e sociais que dirixen a produción e a distribución dos medios e recursos materiais que cobren as necesidades humanas.

1. Configuración do funcionamento dun sistema económico.

2. Sistema económico que participa no comercio internacional de bens e servizos (importación e exportación).

3. Sistema económico intermedio entre a economía liberal, con ausencia total de intervención estatal, e a economía dirixida ou planificada.

4. Reestruturación do sistema produtivo dun Estado en situación de excepción, en que todas as forzas produtivas se poñen en función das necesidades bélicas prioritarias.

5. ...

Que economiza. Tm s.

Dispositivo que posúen certos carburadores de motores de explosión para obter unha mestura máis pobre e, polo tanto, máis económica cando non é necesaria toda a potencia do motor.

Intercambiador de calor que se utiliza para quentar a auga de entrada nas caldeiras de vapor por medio do fume da combustión.

Relativo ou pertencente ás edogoniais.

Alga da orde das edogoniais.

Orde de clorofíceas pluricelulares e filiformes. Algunhas son uninucleadas, presentan un plasto parietal perforado e con moitos pirenoides, e divídense de maneira intercalada. Son propias da auga doce.

Pronome persoal tónico de terceira persoa que funciona como suxeito, complemento tras preposición ou segundo termo da comparación.

Forma de tratamento situada entre a de cortesía (vostede) e a de familiaridade (ti).

Forma pronominal que ten un uso redundante referida a un suxeito xa expreso ou sen expresar.

1. Forma invariable que pode presentar diversos usos ou matices e é substituto na lingua actual do antigo pronome elo.

2. Forma pleonástica, referida a un substantivo co que non mantén concordancia.

3. Forma que ten como referente un infinitivo, unha cláusula ou un contexto e ten valor anafórico ou catafórico.

4. Forma que se usa como reforzo interrogativo.

5. Forma que é o suxeito gramatical de verbos unipersoais.

6. Forma expletiva que serve de apoio á narración, e que pode equivaler a a cousa é que, o asunto foi que. OBS:Contrae coas preposicións en e de, dando lugar ás formas: nel(es), nela(s) e del(es), dela(s).

...

Relativo ou pertencente ao Emsiano.

Terceiro estadío ou idade do Devónico Inferior que se sitúa despois do Coblenziano, hai 390,4 Ma.