"Set" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos kumikos ou á súa lingua.

Individuo do pobo kumiko.

Pobo indíxena do N do Cáucaso que habita fundamentalmente nas chairas do Daguestán, pero que se estende por Osetia do N, Turquía, Irán e Siria.

Lingua altaica que se fala na Rusia europea e na Turquía asiática.

Conxunto de cavidades dun casetonado.

Cavidade de forma xeométrica coa que se decora un sofito, o intradorso dunha bóveda ou arco, ou a cara inferior do dintel. É consecuencia do cruce das trabes ou molduras.

Unha das sete cores do espectro solar. As lonxitudes de onda da luz laranxa compréndese entre 5.970 Å e 6.220 Å.

Froito comestible da laranxeira que ten forma redondeada, ovalada ou periforme, tamaño variable e está dividido internamente en cuarteiróns. O seu sabor é doce ou agridoce e ten un elevado contido vitamínico e de diversos sales minerais. Tamén contén aminoácidos e pectinas.

Cor entre amarela e vermella. Tm adx.

1. Materia colorante laranxa.

2. Colorante básico do grupo da acridina que se obtén pola condensación do p-aminobenzaldehido con N 4 -feniltolueno-2,4-diamina, seguida dunha oxidación. Emprégase como colorante de seda e de peles.

3. Colorante acridínico básico de cor laranxa brillante. Emprégase na industria téxtil, para a estampación de fibras como o algodón, seda e la e para facer lacas ou tinguir pel.

4. heliantina.

Fungo ascomiceto, da orde das pecizais, que presenta o carpóforo en forma de copa, sésil, de cor branca exteriormente e co interior de cor laranxa, coa marxe lobada e co himenio no interior da copa.

Limpar con auga ou outros líquidos e produtos destinados a tal fin. Tm v pron.

Facer desaparecer algún defecto ou tacha moral. Tm fig.

Dar cor a un debuxo con augadas.

Relativo ou pertencente a Limoges, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Limoges.

ariedade lingüística setentrional do occitano que se fala en Limoges e na súa contorna.

Relativo ou pertencente ás lentibulariáceas.

Planta da familia das lentibulariáceas.

Familia de plantas, da orde das escrofulariais, que presentan follas alternas ou en roseta basal, flores hermafroditas, pentámeras, bilabiadas e en esporón, e froito en cápsula. Son propias de augas doces ou de lugares moi húmidos,e a miúdo insectívoras.

Relativo ou pertecente aos lezguios ou á súa lingua.

Individuo do pobo lezguio.

Pobo caucasiano que habita na vertente setentrional da serra do Cáucaso que está integrado por numerosas tribos que viven do cultivo da terra e da cría de cabalos.

Lingua daguestana que falan os lezguios.