"Pop" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente á Fronte Popular.

Partidario da Fronte Popular.

Denominación popular que recibe o dedo índice.

Que se inmisce nos asuntos dos demais. Tm s m.

1. Espazo arquitectónico interior sostido por arcos ou columnas, ás veces con vidreiras aos dous lados ou nun só.

2. Balcón cerrado con vidreiras construído na fachada exterior dunha casa, que ten a súa orixe nos balcóns, solainas e galerías abertas características da arquitectura tradicional galega do s XVII.

Camiño subterráneo escavado para o acceso á explotación dunha mina.

Balcón que se abría na popa dos navíos sobre a prolongación das cubertas. Nas unidades de tres cubertas había dous balcóns, un correspondente á camara alta e outro á do medio.

1. Colección de pinturas e outras obras de arte, que poden ser públicas (mostran as obras cun fin expositivo) ou privadas (buscan a venda da obra exposta).

2. Establecemento público, xeralmente de carácter privado, dedicado á exhibición e á venda de obras de arte.

Lugar destinado ao público en certos espectáculos.

Banda alongada de vexetación diferenciada que segue a ribeira dun río ou outro accidente do relevo.

...

Acción de gardar ou vixiar.

Conxunto de soldados ou xente armada que se encargan de defender ou vixiar persoas ou lugares.

1. Corpo armado que se encarga da vixilancia e defensa de algo ou de alguén.

2. Individuo que pertence a algún de estes corpos.

3. Instituto civil armado integrado nas forzas e corpos de seguridade do estado, que mantén unha estrutura xerárquica militar, e depende da dirección xeral de Seguridade do ministerio do Interior. Das súas funcións destacan a custodia das comunicacións terrestres, as costas, as fronteiras e as instalacións de interese nacional, a prevención do contrabando, o control das armas e explosivos e o cumprimento das disposicións vixentes sobre a conservación da natureza e o medio ambiente. Ademais, a Garda Civil de Tráfico ocúpase da vixilancia do tránsito interurbano.

4. Milicia cívica francesa que se constituíu en París en 1789 co obxectivo de defender o país dunha posible volta á monarquía e dos intentos de insurrección das clases populares. Disolta por motivos políticos en 1827, foi reconstituída durante a Revolución de 1830 e tras a súa participación na Comuna de París suprimiuse en 1872.

5. Corpo do exército romano que se ocupaba de custodiar os emperadores romanos.

6. Conxunto de varios corpos do exército destinados a protexer o soberano e a súa familia.

7. Rexemento, integrado na garda real, constituído por flamengos ou os seus descendentes.

...

Femia do gato.

1. Mastro máis pequeno do navío situado na popa.

2. Pescante de madeira ou de ferro que servía para colgar a áncora a rentes da orla cos aparellos.

3. Cabo de corda ou cadea, cun gardacabo nun extremo e un gancho no outro, para colgar a áncora nun costado da nave.

4. ara do medio nos instrumentos en forma de cruz.

Corpo con forma de esfera ou semellante a ela.

Bolsa flexible e de forma esférica, que se incha de aire ou dun gas lixeiro e que se emprega como xoguete.

Obxecto esférico de vidro ou doutro material transparente ou difusor que recobre unha lámpada, destinado a repartir e a difundir a luz ou a cambiar a súa cor e que tamén lle serve de protección.

Espazo en branco que se utiliza nos cómics, chistes ou gráficos, para conter as palabras e as expresións dos personaxes.

1. Aeróstato sen motor que consiste nun receptáculo que contén un gas máis lixeiro ca o aire en condicións normais, que se eleva por mor da forza ascensional e que pode ir provisto dun habitáculo para levar tripulantes ou instrumentos.

2. Globo libre non tripulado que se emprega para rexistrar datos da atmosfera.

Esfera que ten representadas na súa superficie, nunha posición semellante á que ocupan no espazo, as principais estrelas, constelacións e os círculos fundamentais.

Órgano da vista nos animais superiores. OBS: Tamén recibe a denominación popular de bugallo do ollo.

Representación cartográfica da Terra sobre unha esfera.

Relativo ou pertencente aos gnomos.

1. Que contén ou compón máximas e aforismos.

2. Tipo de poesía popular de contido moral e sentencioso.

Ser fabuloso da mitoloxía nórdica, que segundo a tradición popular presentan figura de anano barbudo, de trazos rudos e grotescos. Algúns posúen orellas grandes e aguzadas e gran cantidade de pelos no corpo.

Xenio ou anano dos contos infantís.