"ptero" (En toda a entrada)

Insecto, da orde dos himenópteros, que se caracteriza por presentar o corpo aparentemente dividido en cabeza, mesosoma, pecíolo e gastro. Viven socialmente en colonias formadas por femias estériles obreiras ou soldados, femias fértiles ou raíñas e machos.

Larva dalgúns neurópteros que fabrican un pequeno buraco cónico en solos areosos onde se enterran á espera de que nel caian pequenos insectos.

Persoa que toca a gaita.

Denominación que reciben os odonatos na fase adulta, especialmente os que pertencen á suborde dos cigópteros.

Planta herbácea anual, da familia das papilionáceas, de follas estipuladas, imparipinnadas, cos folíolos ovais e serrados. As flores son azuladas, purpúreas ou brancas. Os froitos son legumes que conteñen unha ou dúas sementes globosas, os garavanzos.

Semente desa planta.

Pequeno díptero moi semellante á mosca común, pero con reflexos verdosos nas ás, que ataca o garavanzo.

Relativo ou pertencente aos gasterofílidos.

Insecto da familia dos gasterófilidos.

  Familia de insectos, da orde dos dípteros, que inclúe algúns xéneros, como Gasterophilus, que provocan enfermidades nos équidos.

Relativo ou pertencente aos grílidos.

Insecto da familia dos grílidos.

Familia de insectos ortópteros de antenas longas, os machos con aparato estridulador nos élitros e as femias cun longo oviscapto cilíndrico. Son saltadores, con tarsos de dous ou tres artellos.

1. Insecto ortóptero, da familia dos grílidos, que ten un corpo grande e robusto, cabeza grosa provista de dous ollos compostos e un par de antenas longas, e coloración parda escura. As ás anteriores atópanse endurecidas e as posteriores son moi pequenas ou desapareceron. Son insectos cantadores, e o macho produce un son agudo moi característico rozando os élitros.

2. Insecto, de cor negra e marrón, con patas poderosas e ás ben desenvolvidas. Son omnívoros, aínda que se alimentan preferentemente de vexetais. Teñen costumes diúrnas e pódense localizar en todas as partes.

3. Insecto de cor marrón, abundante en fornos, pedras de cociña, lixo e en todos aqueles lugares onde a temperatura é maior á normal.

Peza do muíño, pertencente ao seu mecanismo de rotación, situada na parte inferior do veo, entre o touzo do rodicio e a ra, e que consiste nun cono metálico coa punta redondeada.

Insecto ortóptero, da familia dos grilotálpidos, de corpo robusto, o primeiro par de patas moi desenvolvido e transformado nun órgano escaravellador, co que abren galerías subterráneas, onde habitan.