"NOT" (En toda a entrada)

1. Cada unha das partes, separacións ou disposicións das que pode constar un acto xurídico público ou particular na súa proxección documental.

2. Proposición que adoita situarse no final dun documento xurídico e que serve de condición para o cumprimento do mesmo.

3. Fórmula testamentaria que se emprega con frecuencia polo testador como medida de precaución para indicar a non validez de ningún outro testamento posterior que non inclúa determinados sinais, expresións ou palabras.

4. Fórmula introducida nos contratos que impón penas ou indemnizacións ás partes no caso de contravir o pactado.

5. Fórmula que acorda someter á decisión dun ou de varios árbitros as cuestións litixiosas que xorden respecto da interpretación do acordado nun contrato.

6. Declaración pola que algunha das partes posúe privilexios exorbitantes en prexuízo das outras.

7. Mención da intervención do notario na escritura.

8. Fórmula que, para asegurar o cumprimento da obriga principal, impón sancións á parte que a incumpre ou a demora.

Unidade gramatical que se caracteriza pola presenza dun verbo ao redor do que se organizan as distintas funcións sintácticas. É a unidade inmediatamente inferior, na escala gramatical, á oración.

...

Conxunto de signos ou sinais cun significado concreto que só coñecen certas persoas e que é utilizado para un determinado fin.

Signo que se coloca ao principio do pentagrama e que determina a altura exacta das notas dentro da escala musical.

Aquilo que constitúe a explicación dunha cousa ou que permite comprendela.

Aquilo que é o máis importante, imprescindible ou do que depende todo o demais no asunto que se trata.

Doela central que pecha un arco ou bóveda, co obxecto de lle dar estabilidade e permitir que se lle poida apartar a cimbra sobre a que se montou.

Método práctico para chegar á identificación de exemplares de seres vivos.

1. Conduto subterráneo para recoller as augas pluviais ou fecais das rúas e dos edificios dunha poboación e conducilas á rede xeral de saneamento ou, nos lugares sen urbanizar, a unha fosa séptica.

2. Depósito que recolle as augas e os residuos fecais dunha poboación.

3. Lugar sucio que provoca noxo.

Orificio onde desembocan o recto e os condutos urinarios e xenitais, especialmente nos anfibios, réptiles, aves e mamíferos monotremas.

Que actúa xunto con outra cousa para producir un efecto.

Número ou parámetro que multiplica unha expresión alxébrica en forma de monomio.

Magnitude que caracteriza unha determinada propiedade dun sistema.

Norma sobre as relacións entre as partidas de balance bancario, establecida pola autoridade monetaria, para darlle solidez á entidade bancaria, garantir a seguridade dos depósitos e aplicar a política monetaria do goberno.

Relación entre o número de especies comúns a dous inventarios e o número total de especies dos dous inventarios xuntos.

alor numérico que expresa o tanto por cento de descendentes que sobreviven cun xenotipo homocigótico recesivo.

Denominación impropia do cociente intelectual.

Cantidade dun determinado produto, expresada en unidades monetarias, necesaria para conseguir a produción dunha unidade doutro ben.

Acción e efecto de colorar ou colorear.

Cor que se lle aplica a algo ou cor que adquire unha cousa.

Procedemento para discernir os diversos compoñentes da mostra viva ou fixada sometida a exame. Baséase na capacidade selectiva e diferencial dos compoñentes para reter a materia colorante.

Parte do colorido que se compón de tres cores relacionadas e dirixidas por unhas normas estéticas que regulan a súa cantidade.

Termo que na notación antiga designaba o emprego da cor para encher as notas (vermella ou negra) e indicar diferentes valores de duración ou cambios de ritmo.

1. Coloración da superficie externa dun ser vivo para lles mostrar aos posibles depredadores que pode ser perigoso.

2. Coloración da superficie externa dun ser vivo para que a súa presenza pase inadvertida ante posibles depredadores ou posibles presas.

1. Signo de puntuación (,) que marca unha pequena pausa de pouca duración que se produce dentro dun enunciado.

2. Signo matemático, que ten a mesma forma ca o signo de puntuación que se emprega para separar, nunha fracción decimal, a parte decimal da parte enteira.

1. Intervalo de fraccións do ton. Considérase o intervalo de ton enteiro dividido en nove comas (dez, segundo algúns) e tamén se aplica a algunhas outras fraccións de ton.

2. Signo (’) indicador das respiracións ou das pequenas separacións de sentido, na notación da música vocal e instrumental.

Relativo ou pertencente ás comelináceas.

Planta da familia das comelináceas.

Familia de plantas herbáceas, da orde das comelinais. Os xéneros máis notorios son Commelina e Tradescantia.

1. Falar dun asunto expresando opinións ou observacións.

2. Explicar ou interpretar un texto por medio de notas aclaratorias.

Transmitir oralmente unha información ou unha opinión sobre calquera tema.