"usca" (En toda a entrada)

Calidade de efectista.

Acción e efecto que en calquera obra artística busca xerar un impacto estético e visual forte, que impresione o público.

Aplícase ás expresións superlativas. Tm s m.

Aplícase ao caso usado nalgunhas linguas, como pode ser o éuscaro, que expresa separación, función que, polo xeral, nas linguas romances se resolve cos nexos preposicionais. Tm s m.

Obstrución brusca dun vaso sanguíneo arterial por un émbolo que circula pola corrente sanguínea, que, ao ter maior tamaño ca o vaso, impide que o sangue circule polo mesmo.

Tipo de gastrulación que presentan os ovos con segmentación total e igual.

Desprazamento dun individuo ou dun grupo de persoas dun lugar a outro, de forma temporal ou definitiva, desde o punto de vista do lugar de procedencia do desprazado. A causa principal é a busca dunha mellora na situación socioeconómica e ten como consecuencias, no lugar de orixe dos emigrantes, a diminución da natalidade, coa saída dos individuos máis novos, e un incremento da taxa bruta de mortalidade, debido ao avellentamento.

Conxunto de persoas que emigraron.

Situación de quen está emigrado.

Mudanza que certos animais fan do seu hábitat, e que pode ser estacional ou permanente.

1. Atopar algo ou alguén que se buscaba.

2. Atopar alguén unha persoa ou cousa sen buscala. Tm v pron.

er algo ou alguén nun determinado estado ou circunstancia.

Xulgar ou considerar algo ou alguén dunha determinada maneira.

1. Reunirse ou xuntarse dúas ou máis persoas no mesmo lugar.

2. Confluír dúas ou máis cousas no mesmo punto.

Chocar ou enfrontarse, especialmente persoas ou opinións.

1. ...

enfuscar.

Revestimento de xeso, morteiro ou doutro material co que se cobre un muro para igualar a súa superficie e ocultar as súas irregularidades.

Poñer escuro ou fusco.

Tapar os buracos e irregularidades que quedan nunha parede ao acabar de construíla.

Cubrir con xeso, morteiro ou outro material un muro para igualar e protexer a súa superficie.

Cubrirse o ceo de nubes.

Doutrina filosófica elaborada por Epicuro que sostiña que o fin último da vida era alcanzar a felicidade a través do pracer.

Calidade de epicúreo.

Actitude de quen busca exclusivamente o pracer.