"deca" (En toda a entrada)

Posta dun astro, especialmente do Sol.

Zona do horizonte por onde se pon o Sol.

Proceso de decadencia dalgunha cousa.

Estrofa de oito versos de arte maior e rima consonante, especialmente a formada por hendecasílabos que riman de xeito alterno excepto os dous últimos que o fan entre si.

Intervalo entre dúas notas musicais do mesmo nome distanciadas oito graos.

Festa ou celebración da Igrexa que dura oito días.

Estrutura propia do oído externo dos mamíferos, que serve para percibir cunha maior eficacia os sons. Está formada por tecido cartilaxinoso e conxuntivo, con forma de embude máis ou menos ovalado e coa superficie interna sucada de pregaduras que dirixen as ondas sonoras que rebotan contra elas cara ao orificio auditivo externo.

Cada unha das dúas pezas que constitúen a boca dunha botavara ou dun pico.

Doce típico de Entroido, de forma semellante a unha orella, que se fai con fariña, ovos, azucre e anís.

1 couselo.

Relativo ou pertencente ao pobo osco ou á súa lingua.

Individuo do pobo osco.

Pobo que habitaba en Campania (Italia) cara á segunda metade do s V a C. Entraron en contacto cos romanos (341 a C), aos que se mantiveron fieis e, a finais do s II a C, a súa importancia política decaeu considerablemente.

ariedade lingüística italorrománica que falaba o pobo osco.

Estación do ano que segue ao verán e precede ao inverno. No hemisferio N vai desde o solsticio de outono, o 22 ou 23 de setembro, ata o solsticio de inverno, o 21 ou 22 de decembro. No hemisferio S comeza o 20 ou 21 de marzo e conclúe o 21 ou 22 de xuño.

Mes de outubro.

Acción de botar os cereais.

Herba que nace no outono, sobre todo nos campos onde se recolleu a herba seca.

Momento en que se inicia a decadencia dunha situación ou estado.

Devolver a vida a un morto.

Renovar algo que estaba decaído.

olver á vida un morto.