"chac" (En toda a entrada)

Facer que aumente de volume un obxecto.

Encher a alguén de comida ou bebida.

Esaxerar algo.

Aumentar algo de volume. Tm v pron.

Inflamarse unha parte do corpo.

Encherse alguén comendo ou bebendo.

Lingua indoeuropea que se falaba, na antigüidade, en Roma e nos territorios do seu Imperio, e, na Alta Idade Media, nos países da Romania, ata o momento en que se produciu o tránsito ás respectivas linguas romances.

1. Linguaxe especial que empregan entre si os membros dun mesmo grupo social ou actividade laboral.

2. Linguaxe especial que empregan entre si os albaneis. Son voces do latín dos chafoutas, por exemplo, cascarelos (‘ovos’) e chacurra (‘chaqueta’).

Relativo ou pertencente aos macá.

Individuo da tribo dos macá.

Pobo amerindio que habita no Gran Chaco.

Encher de manchas unha cousa. Tm v pron.

Facer algo de maneira que prexudique a boa sona ou a honra de alguén.

Deixar un lugar.

1. Moverse dun lugar a outro.

2. Andar en formación e marcando o paso.

Funcionar un artefacto ou unha máquina.

Evolucionar ou desenvolverse unha cousa ou persoa.

Practicar o deporte da marcha atlética.

Relativo ou pertencente aos matacos ou á súa lingua.

Individuo do pobo mataco.

Pobo do Chaco que habita entre os ríos Bermejo e Pilcomayo en Paraguay.

Lingua amerindia que falan os matacos.