"carbo" (En toda a entrada)

Converter unha substancia en carbonato.

Saturar unha substancia de ácido carbónico.

Converter en carbonato. Tm v pron.

Sal ou éster formado por substitución dos dous hidróxenos de ácido carbónico.

Ión bivalente de fórmula CO 3 2- que provén do ácido carbónico.

1. Relativo ou pertencente ao carbono.

2. Que contén carbono.

1. Relativo ou pertencente ao dióxido de carbono.

2. Que contén dióxido de carbono.

3. Ácido débil con dúas etapas de disociación, que corresponden a dúas series de sales, os hidroxenocarbonatos ou carbonatos ácidos, e os carbonatos neutros.

4. dióxido de carbono.

Que contén carbón.

1. Relativo ou pertencente ao Carbonífero.

2. Cuarto período xeolóxico do Paleozoico (ou Era Primaria) que vai desde o Devoniano ata o Permiano, e abrangue as idades comprendidas entre os 345 e os 286 Ma. Caracterízase polo desenvolvemento da oroxenia herciniana e polo grande incremento da flora terrestre que tivo como consecuencia a formación de grandes depósitos de carbón. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Radical bivalente positivo >C=O, que pode considerarse como derivado do ácido carbónico.

Monóxido de carbono, segundo a nomenclatura sistemática, cando forma parte dun complexo como ligando.

Grupo de fórmula >C=O, que é característico dos aldehidos e das cetonas.

Complexo metálico que contén monóxido de carbono como ligando.