"Trave" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 229.

    1. Estandarte ou bandeira que pende dun pau traveseiro e que se empregaba como insignia dunha confraría, un gremio ou unha corporación. Xeralmente é dúas veces máis longo ca ancho e acaba en punta.

    2. Estandarte usado como insignia de guerra durante a Idade Media.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Pequena cantidade dun líquido que cae formando unha masa con forma esferoide.

      2. Pouca cantidade dun líquido.

      3. Carencia de algo.

      4. Sistema de administración dun líquido medicamentoso, xeralmente por vía intravenosa, de xeito lento e continuado.

    1. Elemento decorativo de forma cónica que se empregaba nos templos da Antigüidade, que imita unha gota desprendéndose e que vai colocado baixo os tríglifos do friso dórico.

      1. Enfermidade que se caracteriza polo depósito de cristais de urato monosódico nas articulacións, os tendóns e o tecido intersticial do ril.

      2. Diatese que se traduce ás veces en localizacións articulares.

    2. Depresión atmosférica con efectos que se orixinan na circulación da troposfera media por mor do  aire frío que baixa rapidamente e forma na superficie un remuíño ciclónico, polo centro do cal ascende o aire quente superficial.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cada un dos paus travesos que forman unha grade.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Peza de ferro en forma de arco, aproximadamente semicircular, que se pecha ao pasar un porlón polos orificios que hai en cada extremo do arco, especialmente os que se empregan para suxeitar os presos.

    2. Peza de metal, comunmente en forma de U, que atravesa un porlón nos seus extremos e que serve para unir ou afirmar algo, en especial dous anacos de cadea.

    3. Medida da cadea de fondeo, que ten aproximadamente 90 pés de lonxitude.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Planta herbácea perenne, da familia das escrofulariáceas, perenne, de talos glabros inferiormente e pubescente-glandulosos na inflorescencia, follas enteiras lanceoladas, flores de cor rosácea agrupadas en acios terminais e froitos en cápsula.

    2. Planta herbácea perenne, da familia das ranunculáceas, perenne, de talos reptantes con nós dos que brotan as raíces, follas basais con segmentos peciolados e flores de cor amarela brillante. É unha planta velenosa para o gando.

    3. Planta herbácea da familia das ranunculáceas, cos talos rastreiros, follas con pecíolo envaiñante na base e o limbo en forma de ril, flores grandes e de cor branca e froito de tipo aquenio con pico longo.

    4. lesta.

    5. armol.

    6. cordeiro de praia.

    7. alleira.

    8. Planta herbácea perenne, da familia das primuláceas, perenne, de talo ergueito, follas pequenas simples e opostas, e flores amarelas dispostas en panículas terminais.

    9. Planta herbácea perenne, da familia das apocináceas, de talo entre ergueito e tumbado, follas ovadas, con base obtusa e opostas e flores dispostas en talos ergueitos, coa corola branquiazul en forma de tubo que se ensancha en cinco lóbulos.

    10. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Establecemento destinado a proporcionar á poboación asistencia médico-sanitaria, tanto curativa como preventiva.

      1. Casa onde se recollen pobres e peregrinos durante un tempo determinado.

      2. Refuxio da Baixa Idade Media para acoller os viaxeiros que atravesaban portos de montaña considerados perigosos. 

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Representación exacta de algo ou alguén.

      1. Aparencia visible dun obxecto ou dunha persoa imitados polas artes plásticas ou gráficas.

      2. Representación de Xesús Cristo, a Virxe ou os santos.

    2. Figura que está formada polo conxunto de interseccións dos raios luminosos que proceden de cada un dos puntos dun obxecto (imaxe real), ou ben polo conxunto de interseccións das prolongacións dos raios luminosos, despois de ser modificada a súa traxectoria ao incidir nun sistema óptico ou ao atravesalo (imaxe virtual).

    3. Área total explorada, nos sistemas de televisión, polo feixe de electróns nos tubos analizadores e nos raios catódicos.

    4. Relación poética entre elementos reais e irreais, ou o termo irreal de dita relación.

      1. Representación interna no ámbito do cognoscible dun obxecto externo.

      2. Representación dunha experiencia perceptiva previa en ausencia da estimulación sensorial correspondente.

    5. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Calidade de intenso.

      1. Magnitude dunha forza, dun fenómeno da enerxía, a miúdo por unidade de superficie, de volume ou de tempo.

      2. ector, nun campo eléctrico, de magnitude igual ao cociente entre a forza exercida sobre unha carga eléctrica e esta carga, que é da mesma dirección e o mesmo sentido ca a forza. A unidade no SI é o volt/metro.

      3. ector, nun campo magnético, de magnitude igual ao cociente entre a indución magnética e a permeabilidade, que é da mesma dirección e o mesmo sentido ca a indución magnética. A unidade no SI é o ampere/metro.

      4. Magnitude que expresa o valor dunha corrente eléctrica, que é a cantidade de electricidade que atravesa a sección dun condutor na unidade de tempo. A unidade no SI é o ampere.

      5. Cociente entre o fluxo enérxico emitido nun ángulo sólido sobre unha dirección determinada, e este ángulo sólido.

      6. Cociente entre o fluxo luminoso que se emite por unha fonte luminosa nun ángulo sólido sobre unha dirección determinada, e este ángulo sólido. A unidade no SI é a candela.

      7. Cantidade de enerxía sonora presente nun punto determinado, referida á unidade de superficie e nunha dirección determinada. A unidade de medida é o W/m 2 ou o W/cm 2 .

    2. Factor acústico que depende, fisicamente, da amplitude da onda sonora e que algunhas linguas consideran un trazo fonoloxicamente distintivo.

    3. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase ao que está dentro das veas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Cambio de fase dunha onda en π radiantes.

    2. Acción e efecto de inverter ou inverterse.

    3. Cambio de sentido da corrente eléctrica.

    4. Transformación xeométrica do plano ou do espazo que, dado un punto O, denominado centro de inversión, e un número k, denominado potencia, fai corresponder a cada punto P outro punto P’, de maneira que O, P e P’ son aliñados, e os segmentos OP e OP’ completen a relación OP · OP’= k.

      1. Operación que afecta á disposición dun intervalo, elevando o son grave unha oitava ou baixando tamén unha oitava o son máis agudo.

      2. Disposición dun acorde en que non coincide a nota máis grave coa nota fundamental.

      1. Anomalía que consiste no feito de que un ou máis órganos están no lado contrario ao que ocupan normalmente.

      2. Invaxinación do útero de maneira que a parte interna é convertida en externa polo descenso máis ou menos acusado do fondo do útero á cavidade uterina ou vaxinal.

    5. ...

    VER O DETALLE DO TERMO