"Colum" (En toda a entrada)

eximir.

1. Que está libre dunha obriga, carga ou coidado.

2. Falto ou desprovisto de algo.

Que non está sometido á xurisdición ordinaria.

1. Aplícase á escultura en tres dimensións e de vulto redondo.

2. Aplícase ao edificio descuberto por todos os seus lados.

3. Aplícase á columna que non está pegada a ningunha parte dun edificio ou dun muro. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

1. Superficie convexa e exterior dun arco ou dunha bóveda.

2. Cara superior das doelas que forman un arco ou unha bóveda.

Pilastra que está detrás dunha columna.

Parte interior dun muro de contención que está en contacto coa terra.

Cara superior dunha á ou dun perfil aerodinámico.

1. Rebanda de carne fina e sen óso.

2. Anaco de peixe plano e delgado ao que se lle quitou a espiña central.

Adorno en forma de liña recta que se coloca nos bordos de algo.

Espiral helicoide saínte dun parafuso ou dunha rosca.

Moldura corrida e estreita que separa dúas molduras de maior tamaño.

1. Liña impresa que serve para separar títulos ou columnas de texto ou subliñar palabras.

2. Lámina de latón ou de aliaxe tipográfica, da mesma alzada do tipo, empregada para imprimir estas liñas.

Dividir un todo en partes ou fraccións.

Separar unha mestura en produtos de características diferentes de destilación nunha columna de fraccionamento.

Estrutura anatómica cunha morfoloxía semellante a un cordón.

Cada un dos cordóns ou columnas de substancia branca da medula espiñal.

Filamento que une o óvulo e a semente coa placenta no ovario dunha planta con flor.

Parte da antena dos insectos que se forma pola unión duns cantos artellos.

Moldura decorada que imita unha corda de gran grosor mediante espirais entrelazadas.

Parte do tronco dunha árbore que vai desde a raíz ata a ramificación da copa.

Parte da columna situada entre a base e o capitel.

Barril grande de madeira para gardar o viño.

Cada un dos paus que se colocan no interior da colmea en forma de cruz para soster os favos.

Pinzas para extraer as castañas dos ourizos.

1. Espazo arquitectónico interior sostido por arcos ou columnas, ás veces con vidreiras aos dous lados ou nun só.

2. Balcón cerrado con vidreiras construído na fachada exterior dunha casa, que ten a súa orixe nos balcóns, solainas e galerías abertas características da arquitectura tradicional galega do s XVII.

Camiño subterráneo escavado para o acceso á explotación dunha mina.

Balcón que se abría na popa dos navíos sobre a prolongación das cubertas. Nas unidades de tres cubertas había dous balcóns, un correspondente á camara alta e outro á do medio.

1. Colección de pinturas e outras obras de arte, que poden ser públicas (mostran as obras cun fin expositivo) ou privadas (buscan a venda da obra exposta).

2. Establecemento público, xeralmente de carácter privado, dedicado á exhibición e á venda de obras de arte.

Lugar destinado ao público en certos espectáculos.

Banda alongada de vexetación diferenciada que segue a ribeira dun río ou outro accidente do relevo.

...

1. Espazo que existe entre o veo do padal e a entrada do esófago e da larinxe.

2. Parte anterior do pescozo.

1. Parte estreita dunha cousa.

2. Parte máis estreita dunha columna e dun balaústre.

3. Paso estreito entre montañas.

Moldura curva cunha sección cóncava por arriba e despois convexa.

Gorxa escavada por un torrente subglaciario nas marxes dun inlandsis.

Esófago.

...