"xuíz" (En toda a entrada)

desatinar.

Que procede sen xuízo nin razón.

Cometer desatinos.

Facer perder a alguén o xuízo.

descabezar.

Que ten falta de tino ou xuízo. Tm s.

Provocar dano ou prexuízo.

Prexudicar o aspecto físico de alguén.

Compensar a alguén por unha perda sufrida ou por unha situación de desfavorecemento.

Proporcionarse unha persoa unha vantaxe ou satisfacción que lle compense unha situación de desfavorecemento.

Tomar vinganza contra alguén por un prexuízo recibido.

Establecer os termos ou límites dalgunha cousa.

1. Establecer algo de maneira precisa.

2. Indicar con precisión por medio dunha investigación, cálculo ou razoamento.

Chegar a unha decisión.

Ser unha cousa a causa ou motivo de algo.

Inducir unha cousa a alguén a actuar de determinada maneira.

Indicar unha autoridade, lei ou orde o que ten que facerse ou como deben facerse certas cousas.

Asociar un determinante a un substantivo para precisar circunstancias da súa significación.

Formar xuízo das características e límites das distintas categorías taxonómicas.

...

1. Percibir algo con claridade a través dos sentidos.

2. Distinguir unha cousa fixándose nas diferenzas que ten con outras.

Encargar o xuíz a unha persoa a tutela dun menor ou dun incapacitado, ou o exercicio dun cargo determinado.