"Lega" (En toda a entrada)

Persoa que dá consello.

Membro dun consello.

1. Órgano unipersoal dunha sociedade anónima que conta cun consello de administración que lle delega algunhas das súas facultades con carácter permanente.

2. Membro dos órganos superiores de goberno e administración das comunidades autónomas que levan as funcións administrativas e a iniciativa normativa no tocante aos anteproxectos de lei e aos proxectos de decreto en materias propias do seu departamento.

Segunda marca que se pon nun artigo comercial para distinguilo dos produtos que unicamente levan a primeira.

Marca que se pon nunha moeda, xa cuñada, co fin de lle modificar ou ratificar o valor legal, o ámbito de circulación ou calquera outra característica.

Parte posterior dunha publicación.

Páxina seguinte á portada, en que se imprimen xeralmente os requisitos legais dun libro, o copyright, o pé de imprenta ou outros datos.

Composición breve que serve de letra a unha cantiga popular ou outra que a remeda. Corresponde a unha combinación de catro versos octosílabos, con rima asonante nos versos pares e sen rima nos impares.

Composición de oito versos octosílabos distribuídos en dúas semiestrofas de catro versos, con catro rimas consonantes diferentes cruzadas ou abrazadas. Procede, posiblemente, da lírica galego-portuguesa.

Estrofa de rima consonante que na Idade Media substituíu á caderna vía e que posteriormente foi relegada polo auxe dos hendecasílabos, da oitava real e do soneto. Consta de oito versos de arte maior, polo común dodecasílabos, con dúas ou tres rimas consonantes diferentes, cruzadas ou abrazadas e organizadas de catro en catro. Os versos cuarto e quinto adoitan rimar entre eles. Algúns teóricos afirman que a súa orixe está na poesía medieval galego-portuguesa. Empregouse con asiduidade na lírica culta castelá do s XV.

Estrofa formada, polo común, por oito versos octosílabos, con tres rimas consonantes diferentes cruzadas ou abrazadas. Foi habitual na poesía popular ata a segunda metade do s XV.

Estrofa que consta de seis versos, catro octosílabos e dous pés crebados tetrasílabos, isto é, que se organiza en dous tercetos octosílabos simétricos rematados cada un deles nun cuarto verso tetrasílabo. Ten rima consonante. OBS: Tamén se denomina dobre sextilla, copla manriqueña ou copla de Jorge Manrique.

Molde métrico que pode ter de sete a doce octosílabos e un número variable de rimas, con ou sen enlace entre as dúas semiestrofas. Procede da poesía occitana medieval e seguiu empregándose ata o Século de Ouro español.

Estrofa de dez versos octosílabos consonantes distribuídos en dúas semiestrofas de cinco versos con rimas diferentes, proliferou nos cancioneiros casteláns dos ss XV e XVI. OBS: Tamén se denomina décima falsa, estancia real ou quintilla dobre.

Acción e efecto de corroborar ou corroborarse.

Parte do corpo dun documento que segue á sanción, composta por una relación de claúsulas de validación que garanten o cumprimento das formalidades necesarias para dar validez legal ao documento.

Alterar unha substancia facendo que se volva putrescente e insalubre.

Desviar a alguén da rectitude e do deber moral.

Alterar unha persoa as características propias dalgunha cousa.

Inducir a un xuíz ou a outra autoridade pública a actuar contra a legalidade.

Estragarse algo ata podrecer.

Separarse dos principios morais.

Comportarse de maneira ilícita por diñeiro.

Alterar algunha cousa, especialmente unha lingua, a súa forma orixinal.

corromper.

Que non se axusta aos principios da legalidade.

Que é inmoral e deshonesto.

Acción e efecto de coser.

Serie de puntadas que unen dúas pezas de tea, de coiro ou de calquera outra cousa.

1. Arte, oficio ou profesión de deseñar e coser pezas de roupa.

2. Actividade profesional especializada no deseño de pezas de vestir exclusivas e elegantes.

costurón.

Zona de unión de dúas pranchas remachadas ou soldadas.

Xunta das táboas ou pranchas que constitúen o casco dunha embarcación.

1. Cantidade de cartos que lle toca pagar a alguén nun gasto común.

2. Contribución económica dos traballadores afiliados a un sindicato, destinada a cubrir os gastos de organización e das actividades sindicais.

3. Cantidade que debe ser aboada ao ente público en concepto de tributo, como resultado de aplicar o tipo impositivo á base.

Cantidade de bens ou servizos que se poden exportar ou importar no comercio internacional.

Cantidade máxima que se pode producir ou capturar dun ben, determinada polas autoridades gobernamentais, para evitar a caída dos prezos por mor dunha superprodución, favorecer a entrada nos mercados dos produtos de determinadas áreas que, noutras circunstancias, quedarían relegados polos seus competidores ou protexer as poboacións e garantir unha serie de condicións precisas para a súa reprodución.

1. Altura dun punto.

2. Número que nos planos topográficos representa a altitude dun punto respecto a un nivel de base, xeralmente o nivel do mar.

Cada unha das cifras que indican as dimensións do obxecto representado en debuxo técnico.

...