"Cide" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao pobo dos cimbros ou á súa lingua.

Individuo do pobo xermánico dos cimbros.

Pobo xermánico influído polos celtas. Orixinarios de Xutlandia, emigraron cara ao sur xunto cos teutóns, os ambróns e os tigurinos arredor do s II a C. Invadiron a Galia meridional xunto cos teutóns (110 a C) e loitaron cos romanos en Orange (105 a C). Separados novamente dos teutóns, pasaron aos Alpes. Foron exterminados por Caio Mario na Batalla dos Campos Raudios (101 a C).

Dialecto do celta britónico que falaban os cimbros, mantido na zona fronteiriza occidental entre Inglaterra e Escocia probablemente ata o s X.

Acción de circular.

Conxunto de vehículos que circulan.

1. Movemento dun fluído no interior dun organismo que se efectúa a través de condutos.

2. Desviación do sangue por vasos secundarios a consecuencia da obstrución dun tronco sanguíneo.

3. Derivación, por fóra do corpo humano, dunha parte ou da totalidade da circulación sanguínea. Esta técnica emprégase en cirurxía cardíaca.

4. Circulación na que o sangue, procedente das arterias de circulación xeral, é recollido pola vea porta que o leva cara ao fígado.

5. Circulación na que o sangue do ventrículo esquerdo do corazón se bombea a través das arterias e arteríolas aos capilares, onde achega o osíxeno necesario para a respiración e nutrición celular e retira o dióxido de carbono e as substancias residuais que (polas vénulas e polas veas), volve á aurícula dereita do corazón.

1. Conxunto de estruturas e mecanismos que permiten que os factores de produción, os produtos e os servizos cheguen aos usuarios e se despracen en función das esixencias dos diversos mercados.

2. ...

Relativo ou pertencente á provincia circumboreal.

Provincia bioxeográfica da rexión boreoalpina, no N das rexións eurosiberiana, norteamericana occidental e oriental, entre a provincia ártica, no N, e o límite meridional da taiga, no S. O clima xeral é o bosque de aciculifolios ou taiga.

Cada unha das unidades rítmicas e melódicas (estrofas) que compoñen a cantiga.

Cobra que presenta un mesmo esquema rimático, de xeito que a disposición das rimas coincide nas cobras pares e nas impares.

Cobra en que se repite a rima do verso final dunha delas no primeiro da seguinte.

Cobra en que se vincula o verso inicial de dúas ou máis cobras por medio da anáfora.

Cobra en que se repite a parte final do derradeiro verso dunha cobra no inicio da seguinte.

Cobra que posúe o mesmo esquema rimático e as rimas coincidentes en cada parella de estrofas.

Cobra en que as súas rimas se repiten na seguinte en orde inversa.

Cobra que posúe o mesmo esquema rimático pero presenta rimas distintas en cada unha delas.

Cobra que ten unha distribución de rimas idéntica en cada grupo de tres estrofas.

Cobra que presenta as mesmas rimas e distribúense do mesmo xeito.

1. Parte externa dura que cobre unha cousa de materia máis branda.

2. Anaco de pan reseso.

Parte externa da raíz, do talo e das pólas das plantas leñosas, que coincide cos tecidos situados por fóra do cámbium.

1. Capa externa de tecido que recobre determinados órganos.

2. Capa externa do cerebro formada polos corpos celulares das neuronas (substancia gris). Nela intégranse as funcións sensitivas, motoras e de conciencia.

3. Parte externa da glándula suprarrenal en que se distinguen a capa glomerular, a fascicular e a reticular.

1. Superficie orixinada pola cimentación dos solos das zonas áridas ou semiáridas, formada principalmente por carbonato e sulfato de calcio.

2. ...

Feito de coincidir.

Circunstancia casual que fai que dous ou máis elementos coincidan.