"onto" (En toda a entrada)

Poñer unhas cousas sobre outras, sen ningunha orde.

Aglomerar un gran número e cantidade de persoas, animais ou cousas. Tm v pron.

Case non, escasamente.

Así que, tan pronto como.

Entregar unha cousa de maneira inmediata.

Situarse en disposición de realizar algo.

Relativo ou pertencente aos araucanos ou á súa lingua.

Individuo pertencente ao grupo de pobos que habitan no centro de Chile e na Arxentina, desde a serra andina ata o río Salado.

Lingua amerindia falada en Chile, polos contornos de Valdivia e Concepción, e en Arxentina, sobre todo na rexión de Neuquén.

Conxunto ou fileira de arcos.

Abertura pechada con arco, xeralmente de grandes dimensións, que adoita servir de paso.

Arco de gran tamaño sobre un van.

Biombo ou protección provisional de madeira que se coloca en sentido lonxitudinal nas adegas dos barcos que teñen que transportar gran sen embalaxe.

Contorno da fiada de dentes.

Tipo orixinal ou primario que serve de modelo.

Segundo as escolas psicolóxicas baseadas nas teorías de Jung, estrutura subxacente ás simbolizacións inconscientes do individuo que procede da experiencia colectiva de toda a humanidade, e que son modelos de contos, lendas, mitos ou delirios.

Organismo arcaico, ás veces hipotético, a partir do que se diversificaron as formas actuais dun determinado grupo de seres vivos.

Cada unha das ideas subsistentes que son modelos das realidades sensibles, segundo a filosofía de Platón.

Códice que serve de modelo a unha familia de manuscritos.

1. Zona de unión entre dúas partes ríxidas do esqueleto dun animal que lle dá mobilidade. As articulacións óseas están constituídas principalmente por superficies articulares, partes dos ósos que están en contacto; cartilaxes articulares, que recobren as superficies articulares; ligamentos articulares, cápsula articular ou sinovial, que segrega a sinovia que a lubrifica.

2. Articulación do calcaño e do astrágalo humano co tarso.

3. Articulación alantoodontoidal humana.

4. Articulación tarsometatarsiana do ser humano.

Nó ben diferenciado que separa dous segmentos dun órgano vexetal.

Unión móbil entre dúas pezas que lles permite un desprazamento angular recíproco, a transmisión de esforzos de tracción ou compresión, pero non pares de torsión.

Acción de enunciar en artigos separados.

Posición e movementos dos órganos da fala na emisión de cadeas fónicas identificables e significativas respecto ao repouso relativo.

Emisión dos diversos sons dun fragmento musical de maneira que se poidan percibir diferenciados.