"mano" (En toda a entrada)

Acción e efecto de adaptar ou adaptarse.

Proceso social e cultural que facilita o axeitamento dos individuos, grupos humanos ou colectividades sociais ao medio físico e social no que se desenvolven.

Conxunto de modificacións hereditarias que lle permiten a un organismo ou unha especie adecuarse ao medio.

Transformación dun texto literario noutro xénero ou medio expresivo.

Arranxo dunha obra con vista a executala con elementos distintos dos orixinais.

Conxunto de reaccións non específicas do organismo fronte a unha agresión calquera.

Alteración morbosa dalgún elemento ou función do organismo humano.

Inclinación, amor, afecto cara a alguén ou a algunha cousa.

Conxunto de seguidores dun deporte ou de calquera outra actividade.

Acción de aforrar.

Cantidade de diñeiro aforrada.

Nome adicional ou epíteto.

Sobrenome romano individual que se podía agregar ao convencional sistema dos tria nomina (praenomen, nomen, cognome).

1. Relativo ou pertencente ao pobo ainu ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo ainu.

3. Pobo de Asia oriental que habita en diversas illas setentrionais de Xapón.

4. Lingua que fala o pobo ainu. As investigacións toponímicas evidenciaron que era a lingua autóctona do arquipélago xaponés ata a chegada dos grupos continentais.

Grupo humano leucodermo que se localiza na parte meridional da illa de Sakhalin e setentrional da illa de Hokkaido. A orixe desta raza aínda non é segura; trátase dun grupo leucodermo illado en medio de grupos xantodermos. Os datos arqueolóxicos permiten remontar a historia dos ainu a uns 12.000 anos como mínimo, aínda que non permiten resolver a cuestión das orixes.

Relativo ou pertencente aos alamanos ou á súa lingua.

Individuo do pobo alamano.

Antigo pobo guerreiro integrado por tribos xermánicas que foi expulsados da zona de Brandenburgo no 178 por gots (godos) e eslavos e se estableceron na rexión do Main e á dereita do Rin.

Grupo de dialectos do altoalemán que se fala en Suíza, en Alsacia, en Vorarlberg, na metade sur de Baden, en Württemberg, agás a zona setentrional, e na Suabia bavaresa.

Agulla pequena de metal, con cabeza redondeada nun dos seus extremos.

Prendedor metálico que une dúas partes dunha prenda e se usa como adorno.

Peza de metal empregada no mundo prerromano e romano como agulla ou prendedor para o pelo.

Planta herbácea perenne, da familia das valerianáceas, de flores coa corola de cinco pétalos soldados nun tubo rematado nun alfinete inferior.