"inter" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 2689.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Facer algo ás carreiras ou de calquera xeito, sen interesarse polo resultado final.
-
-
Que abastece ou prové un establecemento ou lugar. Tm s.
-
Persoa que intermedia entre os centros de produción e os de consumo.
-
-
-
Acción e efecto de abater ou abaterse.
-
Estado de debilidade física en que se atopa unha persoa.
-
Movemento de rotación que porta un plano e as figuras que contén sobre outro plano, e que ten o eixe de rotación na recta de intersección de ambos os dous planos.
-
-
Derivación no rumbo dun barco cara a sotavento a causa do vento.
-
alor do ángulo formado polo rumbo real e o rumbo aparente.
-
-
-
-
Relativo ou pertencente a técnica abbevilliana ou ao Abbevilliano.
-
Técnica de percusión baseada na talla periférica, asimétrica e sobre zafra dorminte empregada para obter bifaces e outros artefactos.
-
Tecnocomplexo do Paleolítico Inferior que se desenvolveu durante un período interglaciario cálido. Caracterízase por un tipo de biface tallado por percusión dura e dorminte. En Europa, precede cronoloxicamente ao Acheuliano. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Quedar mal cocida a parte interior do pan ou dun biscoito.
-
-
Lugar ao descuberto.
-
Pequeno intervalo de tempo en que deixa de chover.
-
Relaxación dun tendón producida por un esforzo 1excesivo.
-
Suco destinado ao rego dos campos.
-
-
-
abrir.
-
Que sufriu abertura.
-
Que permite o paso.
-
Que non presenta obstáculos.
-
Que está falto de protección ou defensa.
-
Que se pode utilizar ou é de uso libre.
-
Que se comunica co exterior.
-
Que presenta unha fendedura.
-
-
Que manifesta unha actitude comprensiva e receptiva fronte a situacións ou criterios diversos.
-
...
-
-
-
-
Acción e efecto de abrir ou abrirse.
-
Separación entre dúas cousas próximas ou entre dúas partes dunha mesma cousa.
-
Espazo baleiro ou desocupado, situado nunha parede ou construción, que dá paso a un lugar ou permite a entrada da luz.
-
Treito articulatorio que se refire á distancia intermaxilar ou linguopalatal e que se emprega como característica relevante para cualificar os fonemas dunha lingua segundo o seu modo de articulación.
-
Poro xerminativo dos grans de pole por onde xorde o tubo polínico.
-
Magnitude que mide a dimensión dos feixes de luz que penetran nun instrumento óptico.
-
Grao de diverxencia dos costados dun ángulo.
-
-
-
Observar, interesarse ou entremeterse no alleo con disimulo e sen ser visto.
-
Provocar nunha persoa molestias, desgustos ou sensacións semellantes.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Pór unha billa a un recipiente para poder obter o líquido que hai no seu interior, especialmente ás pipas para extraer o viño.