"aio" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos acantopterixios.

Peixe da subclase dos acantopterixios.

Subclase de peixes da orde dos osteíctios á que pertencen os condrósteos e os teleósteos. Presentan vexiga, carecen de tubos pneumáticos e teñen raios espiñentos nas aletas.

Calidade de accesible.

Grao potencial de interacción dun espazo determinado co resto dunha unidade territorial de escala maior á que pertence. Mídese mediante relacións de mobilidade e a través dunhas infraestruturas e medios de transporte específicos.

Que acelera.

Dispositivo que acelera ou retarda o movemento dun mecanismo.

ariante do método do Carbono 14 realizada mediante o acelerador ou coa espectometría de aceleración de partículas. Mide a cantidade de isótopo na mostra contando directamente os átomos remanentes, en lugar de facelo a través da súa radiación.

Motor-foguete auxiliar de gran potencia que serve para dar a un foguete espacial pesado a velocidade inicial.

1. Mecanismo que comanda a admisión da mestura gasosa nun motor endotérmico.

2. Pedal ou panca que ao accionarse pon en funcionamento este mecanismo.

Dispositivo destinado a acelerar os electróns nun tubo de raios catódicos ou en calquera tubo electrónico.

Composto químico engadido aos reveladores para acelerar a acción lenta dos axentes redutores.

Bomba intercalada nun circuíto de calefacción central que activa a circulación da auga.

...

Conxunto de todas as modalidades fónicas da linguaxe, é dicir, a intensidade, o ton, a cantidade ou duración e o timbre dos sons.

1. Indicación que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior intensidade da sílaba acentuada.

2. Signo escrito sobre unha vogal que pode marcar o acento de intensidade ou o timbre aberto ou pechado, ou para distinguir unha palabra doutra coa mesma grafía pero con significado diferente.

3. Elemento articulatorio mediante o que se destaca unha sílaba que petence a unha palabra.

4. Elemento que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior lonxitude da sílaba acentuada.

Conxunto de particulares inflexións que caracterizan a pronuncia propia dos habitantes dun país, rexión ou lugar.

Argumento de intensidade dado a unha nota en relación ás outras para marcar o compás.

Elemento constitutivo do verso que este, para ser harmonioso, leva en determinadas sílabas.

Igualar unha superficie ou un terreo de xeito que quede chan.

Superar os atrancos ou dificultades para que as cousas resulten máis doadas. Tm fig.

Tomar acordo sobre un asunto ou cuestión a decidir.

Interromper o sono a alguén.

Ter ou traer á memoria. Tm v pron.

Lembrar a alguén algo.

Regular un circuíto oscilante de xeito que a súa frecuencia coincida con outra determinada.

Deixar de durmir.

Darse conta. Tm v pron.

Recuperar o sentido tras un desmaio ou un golpe

1. Pedestal ou podio pequeno a modo de plinto.

2. Parte superior dun pedestal ou base.

Parte terminal da extremidade dos vertebrados formada por cinco raios ou dedos.

Relativo ou pertencente aos actinopterixios.

Peixe da subclase dos actinopterixios.

Subclase de peixes, da clase dos osteíctios, á que pertencen a superorde dos condrósteos e a dos teleósteos que posúen  unhas aletas con raios óseos paralelos.