"UNE" (En toda a entrada)

Que agoira.

Persoa que presaxia un desastre ou acontecemento funesto no futuro por medio de indicios ou intuicións.

Relativo ou pertencente aos agostiños, a santo Agostiño e á súa doutrina.

1. Membro dunha orde ou congregación agostiña.

2. Membro dunha congregación relixiosa fundada en 1845 polo pai de Alzon.

3. Membro da orde relixiosa xurdida a partir da reforma iniciada por Andrés Díaz en Nápoles en 1592. Une a vida contemplativa coa activa.

4. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma dos cóengos en tempos da reforma gregoriana que recollía as experiencias dos monxes de San Rufo de Aviñón, fundada en 1309.

5. Membro da orde mendicante creada polo papa Alexandre IV (1256).

6. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma da congregación dos ermitáns de santo Agostiño, na Provincia de Castela, presidida entón por frei Luís de León (1537-1591).

Agulla pequena de metal, con cabeza redondeada nun dos seus extremos.

Prendedor metálico que une dúas partes dunha prenda e se usa como adorno.

Peza de metal empregada no mundo prerromano e romano como agulla ou prendedor para o pelo.

Planta herbácea perenne, da familia das valerianáceas, de flores coa corola de cinco pétalos soldados nun tubo rematado nun alfinete inferior.

1. Relativo ou pertencente aos antíxenos.

2. Que produce antíxenos.

Pequena rexión da molécula do antíxeno que permite o desencadeamento da resposta inmune.

Modificación dos compoñentes da membrana celular provocada polos anticorpos dirixidos contra eles.

Gardar algunha cousa con insistencia.

Gardar ou reservar o diñeiro.

Acción e efecto de aplicar ou aplicarse.

Posibilidade de servir ou ser utilizado para algo.

Ornamentación que se pon sobre unha peza de roupa para enfeitala.

Correspondencia entre dous conxuntos onde todo elemento do primeiro conxunto ten unha soa imaxe no segundo conxunto.

Operación bolsista na que se unen ordes de signo contrario.

Adaptación do sentido dunha situación e momento concretos desde os que se exerce a comprensión do texto interpretado.

Aplicación establecida entre dous espazos vectoriais, E e F, de xeito que para dous elementos calquera x, y de E cúmprese: f(x+y)=f(x)+f(y) e f(λx)= λf(x) onde λ é un escalar.