"Tura" (En toda a entrada)

Inclinar ou dirixir cara a abaixo o corpo, normalmente coa inclinación da cabeza. Tm v pron.

Diminuír algo en altura ou grosor.

Descender a unha condición, a un grao de intensidade ou a unha medida inferior.

Perder o orgullo ou a dignidade.

Deixar desamparado algo ou a alguén.

Partir dun lugar.

Renunciar a algo.

Deixar en poder de alguén ou de algo.

Retirarse dun xogo ou dunha competición deportiva por incapacidade física ou por razóns alleas ao regulamento.

Non preocuparse do aseo persoal.

Entregarse sen reserva ás inclinacións naturais, a unha paixón ou a un vicio.

Alterar ou corromper a natureza propia de algo.

Alterar voluntariamente a composición orixinal dun produto ao mesturalo con outro.

Facer unha persoa algo impropio á súa orixe ou liñaxe.

Alterarse as calidades propias dunha persoa ou cousa.

Presunto secuestro realizado por seres extraterrestres.

Movemento polo que un membro ou órgano calquera se afasta do plano medio do corpo.

1. Siloxismo en que a maior premisa é evidente de seu, en tanto que a menor, polo tanto a conclusión, soamente é probable.

2. Hipótese explicativa inferida a partir dunha serie de datos, pero de natureza cualitativamente distinta da que resultaría dunha indución sinxela.

Acción de levar a alguén contra a súa vontade do lugar onde vive normalmente valéndose da violencia ou de enganos.

Dislocación ou ruptura dunha formación militar, na Roma antiga.

Desviación do que está considerado como normal ou natural por un sistema moral establecido.

Singularidade que se presenta cando os valores obtidos dun conxunto de observacións dunha magnitude distan do valor medio obtido co total das observacións.

Distorsión da cor ou da forma nunha imaxe fotográfica causada por un obxectivo.

1. Discrepancia, nun sistema óptico, entre a imaxe real e a preeditada polas fórmulas habituais.

2. Aberración dos sistemas dióptricos (lentes) que proxecta unha coloración ou irisación nos bordos da imaxe.

3. Aberración que ten a súa orixe na forma da superficie do dióptrico ou na maneira de incidir o feixe luminoso sobre o dióptrico.

4. Alteración que experimenta a frecuencia das ondas sonoras cando o punto emisor se achega ou se afasta do receptor.

Anomalía no número ou na estrutura normal dos cromosomas.

Fenómeno polo que a dirección aparente en que se ve un astro é diferente da dirección real.

abrir.

Que sufriu abertura.

Que permite o paso.

Que non presenta obstáculos.

Que está falto de protección ou defensa.

Que se pode utilizar ou é de uso libre.

Que se comunica co exterior.

Que presenta unha fendedura.

1. Que manifesta unha actitude comprensiva e receptiva fronte a situacións ou criterios diversos.

2. ...

Acción e efecto de abrir ou abrirse.

Separación entre dúas cousas próximas ou entre dúas partes dunha mesma cousa.

Espazo baleiro ou desocupado, situado nunha parede ou construción, que dá paso a un lugar ou permite a entrada da luz.

Treito articulatorio que se refire á distancia intermaxilar ou linguopalatal e que se emprega como característica relevante para cualificar os fonemas dunha lingua segundo o seu modo de articulación.

Poro xerminativo dos grans de pole por onde xorde o tubo polínico.

Magnitude que mide a dimensión dos feixes de luz que penetran nun instrumento óptico.

Grao de diverxencia dos costados dun ángulo.

1. Relativo ou pertencente a Abisinia, ou aos seus habitantes .

2. Natural ou habitante de Abisinia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo abisinio. 

2. Individuo do pobo abisinio.

3. Pobo do NL de África que toma o nome de Abisinia e que conserva a lingua semita.